ayı sözlük varoluşsal sancı çekenler kulübü

varoluşsal sancılarım yok. varlığım türk varlığına armağan olsun. iyi geceler. tşk.
bir yanım; elinde sımsıkı tuttuklarını bırakmak için aç avuçlarını diyor, bir yanım biliyor aslında orada tırnak izlerinden başka bir şey bulamayacağını.

"nereye gitsem mutlu olurum?" diye soruyorum kendime cevabım net değil, ancak sadece uzaklaşmış olmak ve gitmek bile bu ülkeden, mutlu edecekmiş gibi geliyor.

gidebilirsin ama içindeki karmaşayı da yanında götüreceksin diyor bir yanım.

gitmek çözüm değil, hep savaştın kendin olmak için, savaştığın her cephede kazandın diyor bir yanım. aile cephesinde kazandın, iş cephesinde kazandın, arkadaş cephesinde kazandın...

insan; hayatındaki tüm kötü karakterlere karşı kahraman ararken, bir bakmış kendi hayatının kahramanı olmuş buluyor kendini diye hatırlatıyor bir yanım.

kısaca zor olanı kolaylaştıran bir şey var: inanıyorum, cahilliğin son cephesi de yıkılacak ve huzurla gideceğim bu yeryüzü ülkesinden. yer altı ülkesine.
nasıl bir sancı tam olarak? sanırım bende de var. kulübe yazılmak istiyorum.
edit: pardon gaz sancısıymış.. şimdi iyiyim.
albert camus okumuştum bir keresinde, sayılır mı?