beyin tümörü

geçen ocak ayına kadar yaşamım normal, sessiz bir şekilde sürü giderken bi gece yarısı geçirdiğim kriz sonrası, hastanede gözümü açmam ve sonrasındaki günlerde ise hiç açamamla öğrendiğim şey.

ne olduğunu hiç anlamadım. kimse bir şey söylemedi. ara ara verilen ilaçların etkisi azaldığında açılan gözlerimle etrafımın doktorlar, hemşirelerle sürekli çevrili olduğunu ve mekânların da aynı süreklilikte değiştiğini hatırlıyor gibiydim o kadar.

2 haftalık yarı baygın koşuşturmadan sonra, beynimde 5,5cm'e 7,5cm büyüklüğünde bir tümör olduğundan iyice emin olan bi ekip doktor tarafından 11 saat boyunca ameliyat edildim ve tümörüm alındı.

ameliyat sonrası 1 ay daha hastanede kaldım, bol ilaç kullandım ve hastaneden çıktıktan sonra ise 2 ay radyoterapi aldım. şimdi ise; kemoterapi ilaçları, mr'lar, kontroller, ve tahlillerle ilerliyoruz.

şimdi o tüm aniden ortaya çıkan ve nasıl oldu bitti bilmediğim, koşuşturmacanın üzerinden aylar geçti ve çok şükür daha iyiyim.
dediğim gibi; yola kemoterapi ilaçları, kontroller vs vs ile devam ediyorum. iyiyim, daha da iyi olacağım.

aniden ortaya çıkan tümörle beraber kaybolan bilincim yüzünden, verilmesi gereken ameliyat kararı, ameliyat sonrasındaki olası risklerin sorumluluğunun ve diğer önemli kararlar için aileme de haber verilmişti ve onlarda aniden yanımda var olmuşlardı.
bense onların bu var oluşlarını beni sevdiklerine bağlayıp, ameliyat sürecini iyi atlattım.
fakat 2 aylık radyoterapi sürecimden sonra beni sevdiklerini düşündüğüm için geldiğim aile evinden, tedavim devam ederken kovuldum. onları hiç affetmeyeceğim.
3 Entry Daha