çocuklarla iyi anlaşmak

çocuklarla iyi geçinme durumu.

bizim azerbaycanda promete diye bi rapçi vardır. bana göre azerbaycanın en iyi rapçisidir. o anar nağılbaz(azerbaycana rapi getiren adam olarak bilinir daha 90larda rap klibi bile yapmıştır geçtiğimiz senelerde genç yaşta öldü) ile bir parça yapıyor. adı (bkz: qeribe vaxtlar) isteyen dinleyebilir. bu parçada pro, "artıq evvelki tek sevinc vermir uşaqlar da"(artık çocuklar da eskisi gibi eğlendirmiyor) diyor. bu söz benim çok hoşuma giden bir söz. ilkokuldayken hep kendimden küçükleri severdim, överdim. ortaokula geldim, kavgalarla, dışlanmışlıklarla. ve her morali bozuk bir şekilde eve dönüşümde diğer evlerden gelen anne bağırışlarını, çocuk ağlayışlarını duydum. hayatta mutluluğu en çok hak eden canlılardan biri olan çocukların ağladıklarını duyunca, "çocuklar da ağlıyormuş" demek diye düşündüm. sonra kendimin de bir zamanlar çok küçük olduğumu anladım. "ben de ağlamıştım" dedim, küçüklüğümü hatırladım. ergenlik dönemimde şimdi o çocuktan eser bile yok. o kadar kötü gidiyor ki her şey, çocuklar bile eskisi kadar güldüremiyor beni.