dışarıdayken gelen bir an önce eve dönme isteği

her şeyi acele yapmaya alışmış insanların, içinde bulundukları ânın tadını çıkarmak yerine, kendilerini güvende hissettikleri evlerinden, yuvalarından uzakta tedirgin hissetmelerinden kaynaklı, işim bitse de eve dönsem isteğidir. kendini eve ait hissetmekten de kaynaklanır bu. insanın, kendini güvende ve huzurlu hissettiği yere özlemi olur her zaman. kişi kendini güvende hissettiği yerin dışındayken diken üstünde olur, huzursuzluk hisseder.

dönüşe özlem her zaman iyi değildir. âna ihanettir bu bir nevi. içinde bulunulan saniyeleri öldürmek, hayattan keyif almamaktır. dışarıda rahat hissedememenin bir nedeni de anksiyete bozukluğudur. insan, mahremini rahatça yaşayabileceği bir yerin dışındayken, mahreminin tehlikede olduğu hissine kapılır içten içe.

daha da abarttığımız bir şey de, geceleri istemsizce dizlerimizi karnımıza çekerek uyumamız. bu şekilde rahat ederiz değil mi? evde oluşumuz da yetmez zira. bu şekilde kendimizi ana rahminde hissederiz; esas ait olduğumuz, varlığımızın oluştuğu yere. hayatımız kendimizi güvende hissetmek için çabalamak üzerine kurulu. fakat her şekilde tedirgin, tehdit altında ve kuşatılmış hissediyoruz. huzursuzuz.