erdal demirkıran

“sadece aptallar 8 saat uyur” adlı kitabı ben de okudum. bu kitap o kadar “aptal” bir kitaptır ki, kitabın köşesine oyun hamuru gibi birşey iliştirilmişti. bazen kötü olan birşey, “ben kötüyüm” diye bağırabiliyor.

neyse. işte, bu oyun hamuru bizim zihnimizi mi ne temsil ediyormuş. onu şekil verirken biz de zihnimize şekil veriyor gibi düşünmeliymişiz. teşekkürler einstein! biz tek başımıza anlamazdık bunu.

muhtemelen kitabı okuyan kişilerin çoğu “sik” şekli yapmış olmalı, çünkü toplumumuzda bu kadar “sik kafalı” kişi oluşunu başka birşeye bağlayamıyorum.

kitapta ana karakter var, adı ne bilin bakalım: “kendyn”. yani “kendin”. bize yazılmış kitap kısacası.

hayatımda okuduğum en aptal kitaplar listesinde ilk 5’e girer. ve evet, 8 saat ya da daha çok uyuyorum. kıps.