hiç arkadaşı olmayan insan

sosyallik ve insan ilişkileri de bir beceri ve bazıları bunu beceremiyor, başkaları ise istemiyor, kendi yalnızlığından hoşlanıyor olabiliyor. bir de kurulan ilişkilerin sürdürülmesi, hayatınıza giren kişilerin aranıp sorulması, beraber vakit geçirmek için fırsatlar yaratılması gerekiyor ve kişi bu konuda isteksiz veya tembel olabilir de. gördüğüm kadarıyla çok nadir bir durum da değil bu.

öte yandan hiç arkadaşın olmamasının, çok yanlış kişilerle arkadaşlık yapmaktan çok daha iyi bir durum olduğu gerçeğini de yadsıyamayız.
kimilerine göre (bkz: asosyal)
kimilerine göre (bkz: zeki) insandır.
kişi şizoid kişilik bozukluğundan muzdarip olabilir. çünkü insanın hiç arkadaşının olmaması için sanki bir çaba sarfetmesi gerekiyor gibi geliyor bana.

- “allah allah hiç mi yok ya?” diyesi geliyor insanın.

liseye kadar olmadı gay olduğum için dışladılar.
sonra hornetten birkaç arkadaşla tanıştım. güzel bir arkadaş grubumuz oldu. içlerinden birinin sevgilisiyle yattığım için benimle görüşmeyi kestiler. bir erkek için bunu yaptıklarına göre demek ki gerçek dostlarım değillermiş.
sonra iş yerinden 2 kızla dedikodu yaparken arkadaş olduk. ama yanlış bir dedikodu yüzünden hepsi bana düşman oldu.
facebook'da gülşen fanpage'inde bir çocukla arkadaş olduk. pandemiyi bahane ederek benle görüşmedi.
en son ayı sözlükte gamlı baykuşla arkadaş olduk. o da yaprak dökümü tahsinden hoşlanıyormuş. ben yaprak dökümü nihat daha yakışıklı dedim diye benle kavga etti. şimdi görüşmüyoruz.
hep kötü insanlara denk geldim anlayacağınız.
sözlükten birkaç kişiyle daha arkadaş olmaya çalıştım ama kafa buldular benle.
(bkz:sözlükten gerçek dost bulunamayacağı gerçeği)
ah be danstes! zirveye gelseydin benim de söyleyeceklerim var'a da dediğim gibi (seni bana çok övdüler) önce seninle güzel bir kavga edip sonra arkadaş olacaktık.