kendimle kavgalarım

"
dokunma yanarsin bu bir savas amansiz
ben ve no.1 bu aksam çekti gitti zamansiz
3. kisi yazar kalem elde kararsiziz
yanimda karanlik içinde kararmisiz
ölmeseydi hislerim gülebilirdi yüzüm benim
mimiklerim komada bunalim çizimlerim
buna da sükür dedim iyilik çok çekingen
ihanet göz kirpti bana gözlerinin içinden
devamli yalanlar sonunda hep ziyan var
renk körü bu ruhum duygularim simsiyahlar
yazdiklarim çöpe gitti çünkü artik biktim
mürekkebin yoktu zaten kalemini ben kirdim
size peace diyorum artik kendimle kavgalarim
cehennemin dibine gitsin sikik bu sarkilarim
bosuna çabalarim yinede kovalarim
askimi ver kopsun kiyamet sende kalsin canim

sonunami geldin yenimi basladin
elini basina koy basini ey yarin
günesi görmeden uyanirsin artik
...
kendime söylediklerim sadece palavra
sana söylediklerim içimden gelenler ama
seninde degil çünkü kendimle kavgam
sende benim gibi yap bosluga yaslan!

aklimi çelince can yazmaya basladim
elimle ittim yollari nereye vardi bakmadim
çünkü müzikteydi aklim mantik arama
arizali ruha hitaben bu sarki maruzatim
uykularim sizofrenik komik bir korku filmi
içinde sevdiklerim nefretimden pay edindi
can kaybedildi gereksizdi ögütler
ben ne kadar susarsam çigliklari körükler
sorumluluklarim olmasaydi yoktu sorunlarim
az düsünmek tarzim oldu yer yer bunalim
sessiz batan bi gemi kimsenin silkemedigi
içindekilerden baska kimsenin istemedigi
birinci derece paranoyaklik içimde var kanka
bu yüzden iyi niyetli olma batabilir bana
yüzde yüzde dogru bilirim içini disini
4 mevsimin 3 ü yalan severim kisini.
"