koyu

şebnem ferah'ın son harikalarından. "canım kardeşim, umudu kaybetme. yaşamana bak, sarılıp kendine..."

bu yanan ateşin son akkoru
sesime uyansan var mıdır yolu
o duru güneşin ısıtırken suyu
ben anadan üryan anadan üryan

yaralıyım evet tepeden tırnağa
kim değil ki söyle bana
bıraktığın emanetten sevgisizlik
büyük sefalet en büyük sefalet

her şey herkes en son adres
silinmiş gözükse de
umudu bulmanın var bir yolu
aldığım verdiğim nefes
kalbine çarpıyorsa
varsın gözüksün siyahtan koyu

bu garip ateşin ortasında
sevgiyi bulduk bir şarkıda
insan evladının gözyaşında
biz anadan üryan anadan üryan

yaralıyız evet tepeden tırnağa
kim değil ki söyle bana
sağır eden o kirli ses altı üstü
bir rivayet sadece rivayet

her şey herkes en son adres
dünyadan silinse de
umudu bulmanın var bir yolu
aldığım verdiğim nefes
kalbine çarpıyorsa
varsın gözüksün siyahtan koyu

canım kardeşim umudu kaybetme
yaşamana bak sarılıp kendine
masum bir uyanış yeter bize
duygularımız üryan anadan üryan