ölüm acısı

nerden başlamalı ki ölümü bi çok defa hissetmiştim. sonuçta herkesin hissettiği bi nokta olur ama bugün ölüm o apartmandaydı; merdivenleri altlamak yerçekiminin keskinliği sizi bir girdaba çekişini hissetmek gibiydi.uyuşmuş ayaklarınızı bir sağ bir sol ağır ağır atmaya başlıyorsunuz kapı öyle kirli bir beyaz ki adım atmak ve atmamak arasında kalırsınız. ilk adımı atış ve o kalabalık o keskin acı kan kırmızısı çanaklaşmış gözler uğultu acı ve tatlı anların ama çok canını yakan o göğüsün tam orta yerine saplı ahşaptan oymalı kıymıkları olan kazığı her bir insanın ona sarılışıyla daha daha da batar aynı keskin bıçak gibi. anahtar deliğinden bakıp uzaklaşmaya çalışmak, elleriniz titreşiyini gizlemek ağlamaya engel olmaya çalışmak sırf güçlü gözükmek için arkadaşınızın yanında dokunamamak ona, o anı farkettiğiniz için aslında o acıyı ona saplamak istememek ve bi anda onun size sarılması gerilmek gerilmek daha fazla şakaklarınızdaki acı bi an olsun su birikintisi olarak çıkması ve ortamdan uzaklaşmak kaçmaya çalışmak ve onu babasının acısıyla orda o insanlar arasında bırakmak.