özgüven eksikliği

kimi zaman aileden birinden, kimi zaman çevreden yada en yakın arkadaşımızdan, en kötüsü de hoşlandığımız beyden duyduğumuz kırıcı, aşağılayıcı vb. bir söz öz güvenimizi siker atar. bunlar tekrarlanır, birikir sonra öz güveni eksik, kendini beğenmeyen iki kalabalığa girince eli ayağı bir birine dolaşan zavallı bir tip olur çıkarız. geçmişte bunları yaşamış biri olarak şunu söyleyebilirim ki yanlış bakıyoruz canlarım. ne zaman güzel bakmayı öğrendim, o zaman geçtim bu lanet durumu. güzel bakmayı başlayınca ne kadar özel olduğumu fark ettim. ne kadar eksiksiz, ne kadar fazla olduğumu. sonra kendime bakmaya başladım. baktıkça özelleştim ve güzelleştim. kendimi doldurunca çevreme güzel bakmaya başladım. herkesin bir güzelliğini fark etmeye başladım. kiminin burnu kiminin yüzü, teni, beyni, fiziği gibi uzar bu liste. hatta benim zamanında öz güvenimi sikenlerin bile. bunlar bana o kadar çok şey kattı ki. her sabah camın önüne gelen beni uyandıran kumrunun aslında ne kadar güzel sesler çıkarttığını fark ettim bu sefer onun sesi hoşuma gitmeye başladı. bir süre sonra daha çok dursun diye her akşam camın önüne bir avuç kırık bulgur koymaya başladım. şimdi her sabah beslediğim kumrularım var. yani bilmiyorum canlarım belki bu sorunu yaşayan biri yazıma denk gelirde işine yarar. polyanacılığı oynamayın, yaşayın.