sakın öyle olmadığını söyle

ankara bozkırında ayazların arttığı geçen hafta "varlığı bir dert, yokluğu yara" içliğimi de giymiş bir haldeyken, dedim ki egeli popom üşümesin, bi sıcak su torbası alıp sarılıp uyuyayım, hazır da yalnızken kendimi ödüllendireyim bi nevi. neyse, gecenin bir yarısında elim soğuk ıslaklığa uzandığında bir uyanışım var ki yok böyle olay. iç sesim haykırdı: sakın öyle olmadığını söyle! eşşek kadar adam yatağa çöğdürmüş olamazdı. ve kader benden yanaydı ve olmamıştı da. sadece sıcak su torbasına artık gecenin bi yarısı naptıysam, kapağı fırlamış ve içindeki su yatağa akmıştı. artık sabah güneşine asmak zorunda kaldım nevaleyi.