sizin hiç babanız öldü mü

bir cemal süreya şiiri:

sizin hiç babaniz öldü mü?

sizin hiç babanız öldü mü?
benim bir kere öldü kör oldum
yıkadılar aldılar götürdüler
babamdan ummazdım bunu kör oldum
siz hiç hamama gittiniz mi?
ben gittim lambanın biri söndü
gözümün biri söndü kör oldum
tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
şöylelemesine maviydi kör oldum
taşlara gelince hamam taşlarına
taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
taşlarda yüzümün yarısını gördüm
bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
yüzümden ummazdım bunu kör oldum
siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
ağlamaktan yüzü şişmiş bir çocuğun hıçkırıklı duyarlılığını sezdiğim cemal süreya şiiridir. sanılanın aksine, şiiri babası ölmeden 4 yıl önce yazmıştır, tıpkı kars'a gitmeden önce kars şiirini yazdığı gibi.