türkiyedeki pop şarkıcaları

aralarında müzikten 1 gram anlayan varsa da 1-2 kişidir. paranın sayesinde imagemaker bulup kariyer yaparlar, silikon ve botoksla tiplerini düzeltirler, ota, içkiye, sigaraya özendirirler ve hiç anlamadıkları aşk üzerine milyon tane saçma şarkı yazıp sanattan anlayamayan insanlara dinletirler. aralarından enstrüman çalanı, çalabileni bile azdır, çoğunun müzik kulağı yoktur, piyasada dolanıp dururlar, yaptıkları parça en fazla 2 ay dinlenir, şarkılar boş kelime çöplüklükleri ile doludur, lirikalite sıfırdır. alt yapıyı kendileri yapmazlar, yapamazlar yine verdikleri paralar ile güzel bir gruba müziği yaptırırlar, sesleri de kötüdür, internet üzerinden programlarla mix mastering yapılarak ses düzeltilir. klipleri saçma sapandır, kliplerde sadece göt sallamayı meme şıklatmayı bilirler, bildikleri 2-3 tane dans figürü bile yoktur, bir sanatçı olarak halkın sorunlarını dile getirmezler ve halkı küçümserler. samimiyetleri çıkarcıdır. detone olma korkusundan konserlerde, televizyonlarda playback yaparlar.

(bkz: demet akalın)
(bkz: hande yener)
(bkz: sinan akçıl)
(bkz: hadise)
(bkz: murat boz)
(bkz: gülben ergen)
(bkz: mustafa sandal)
(bkz: alişan)
(bkz: asuman krause)
(bkz: atilla taş)
(bkz: atiye)
(bkz: hülya avşar)
(bkz: hilal cebeci)
(bkz: mustafa topaloğlu)
(bkz: erol büyükburç)