yalnız kalma korkusu

kendini sevmeyenlerin sahip olduğu korkudur. bu korkuya sahip kişi, hep başkalarının varlığına ihtiyaç duyar. onun için sosyallik kurtulamadığı bir bağımlılıktır. niteliklerini geliştirememiştir. birey olamamıştır. tek başınayken yapacak hiçbir şey bulamayacak kadar sıkıcıdır. kendi varlığından nefret edip, başkalarının varlığına sığınır ve onları sahiplenir. kişiliği oturmamıştır.
üzücü/travmatik bir anısı varsa anlaşılır bir korkudur.

hepimiz korkuları, kaygıları, obsesyonları, üzüntüleri, fobileri yok mu? hiçbir şeyden korkmuyorum deme cesaretini yine ‘korkma’ korkusu olan birisi gösterebilir. yalnız kalabilmek bir kapasite olduğu gibi, sosyalleşmek de bir kapasitedir. barışık olup olmamak her iki durum içinde geçerli olabilir.