her erkeğin ölümü babasının ölümüyle başlar

bazilarinin babasi ölmez ama gider. o zaman neymiş, her erkeğin ölümü babasının gitmesiyle başlar.
"her babanın doğumu, her erkeğin babasının ölümüyle başlar" deseymiş daha doğru olurmuş gerçi.
orhan pamuk'un babasının ölümü üzerine yazdığı yazısında geçen meşhur söz.
"bir bar taburesi üstünde babamın öldüğü yaştayım."
(bkz: teoman) (bkz: paramparça)
''sizin hiç babanız öldü mü?
benim bir kere öldü kör oldum''
babamı hıçkırarak ağlarken görmemiştim hiç. dedem öldükten sonra 1 ay sonra falan içerken boynuma bir sarılıp ağladı ki anlatamam. o gün büyüdüğümü hissettim.
%100 katıldığım önerme. bir dönüm noktası.