yemek örn: gel, habbe alikalim (gel yemek yiyelim)

yarım saat süren iki şarkısı var. türk musikisinin büyük kaybı allah rahmet eylesin

bu gece çekmek zorunda kaldığımdır. üniversiteden sonra değişik bir duygu kaplamadı değil hani. bir de şu filmlerdeki gibi yakışıklı biri sürücü duraydı ya trabzonlu prototip amcanın yerine. şaka maka yolda kaldım resmen, ne taksi var ne de diğer araçlar duruyor. sağolsun (mng kargo)nun trabzon nakliyatını yapan amca durdu da aldı sağolsun.

murat dalkılıç'ın* son albümünde yer alan güzel parçası.

sözleri ;

tüm hatıralar resimler
sende kalsın
ne güven ne inancım
kalmadı aşka

tüm hatıralar resimler
sende kalsın
ne güven ne inancım
kalmadı aşka

eskidendi her lafına
saygıyla eğildiğim o günler
şimdilerde kalbimde
hiçbir etkin yok
bu daha da güzel

kader kader kader deyince hep
kendime kızıyorum
neden neden bu kalbime acı veren
zalimi seviyorum

kader kader kader deyince hep
kendime kızıyorum
neden neden bu kalbime acı veren
zalimi seviyorum

pek bir güzel, homohob ebru gündeş'in çıkış şarkısı. sözlerini de yazayım da bv bear bana hoş versin.

sessiz bir köşede, her şeyden uzak
meçhul yarınlara terk edilmisim
dostluklar yalanmış, sevgiler tuzakmış
tuzak
hayret yanılmışım, yalnızım simdi
oysa mutluluğu hayal etmiştim
gidenler unutmuş, aşkları yalanmış
yalan

günesin doğuşu, batışı farksız
nasıl yaşanırsa yaşarım ben aşksız

demir attım yalnızlığa
bir hasret denizinde
ve şimdi hayallerim o günlerin izinde
yüreğimde duygular, ümitlerim nerede

söyle bir düşünüp her şeyi birden
neden anıları bitirmeyişim
yalanmış sevgiler, kalbimden uzakmış
uzak
boşa beklemişim yollara bakıp
kurak topraklara umutlar ekmişim
arzular avuttu, gördüğüm hayalmiş
hayal

günesin doğuşu, batışı farksız
nasıl yaşanırsa yaşarım ben aşksız

her duyduğumda bana bir haller olan dil...çok seksi ya.

(bkz: mordred)

iş yerine şarkılar söyleyerek giden, utanmasa dans ederek gidecek olan, sabah mahmurluğunu üzerinden atamayanlarca gıptayla karışık nefretle bakılan insan tipi. (bkz: tunatuan)

bazı entryleri sanırım anlaşılması için daha da net yazmam gerektiğini gösteren başlıktır. yök 1981 yılından beri öğrenci yerleştirme sınavı yapar. bu sınavdan bir üniversitenin en azından taban puanını tututturanlar üniversiteye yerleşir, gerisi açıkta kalır ya da aöf'nin yolunu tutar. sonrasında özel üniversiteler açılmaya başlanır. bu süreç 1995 yılında hızlanır, ve artık türkiye'de bir devlet üniversitesinin, herhangi bir bölümünün yüz puan altında alanlar bile, hakları olmadığı halde paraları olduğu için okumaya başlar. öyle ki, ülkede açılan özel üniversitelerin pek çoğu kuruldukları ilk yıllarda 0 puan alan öğrencileri bünyelerine kabul etmiş ve hatta lisedengi bir okuldan mezun durumda olmayanları misafir öğrenci olarak kabul etmişlerdir. 2006 yılında misafir öğrencilik allah rızası için kaldırılmıştır ve fakat bu seferde özel yetenekle girilen bölümlere lise mezunlarının tenkedipleri kaydolmaya başlamıştır. şu aşamada şöyle bir örnekte verilebilir, bir devlet üniversitesinde yüksek lisans yaparken, onbinlerce kaynak araştırıp, zarzor randevu aldığı hocasından bilgiler alabilen ve tez savunma günü geldiğinde hocası, dekanı ve hatta rektör yardımcısı tarafından terletilen, bazı durumlarda tezi terslenen ve tekrar araştırmaya yönlendirilen bir devlet üniversitesi "yüksek lisans talebesi" modeli varken diğer tarafta, özel bir üniversitede yüksek lisans derslerine keyfi olarak katılan, eve verilen projelerle kredi toplayan, tez sunum günü geldiğinde ise, tezini parçapinçe bir halde hocasına veren, tez sunumu veya savunması gibi kavramlarla genelde tanışmayan,bir öğrenci modeli "yüksek lisans" diplomasını alır, çoğu zaman askerliğini erteler, ve diploma evdeki tozlu raflara yerleşir. üniversite birinci sınıfta puanı olmadığı halde fırsatı olduğu için "üniversite öğrencisi" olan bu arkadaş, zincirleme isim tamlaması gibi devam eden bir sürecin sonunda artık bir yüksek lisans mezunudur. bu bireyin olması gereken nokta; lise mezunluğudur, bulunduğu nokta yüksek lisans mezunluğudur. özel üniversite mezunları, devlet üniversitesi mezunlarına denk olduklarını, hatta devlet mezunlarından daha yetkin oldukları gibi savlarda bulunacak kadar rehavete kapılabilirler. bunun da asıl nedeni özel üniversitelerin halkla ilişkiler bölümlerinin yaptığı iç müşteriyi memnun hissettirme ve dış müşteriye yaptıkları reklam ve imaj çalışmalarındandır. işin acı reçetesi, özellikle son on yıl içinde açılmış irili ufaklı okulların mezunları iş aramaya başladıklarında ortaya çıkacaktır. 2007 yılından beri prestijli firmalar çok güçlü ik departmanları kurmakta veya firmalarının bu departmanını uluslararası ik firmalarına ihale etmekteler, bu departmanların, bu özel üniversite ve devlet üniversitesi kavgasına girmemek için izledikleri yol nettir, on yıldan az tecrübesi olan herkesi sınavla ve o işle ilgili demo hizmet örneğini isteyerek işe alım sürecini işletmektir. işin aslı, ak koyun kara koyun, bu noktada ortaya çıkmaktadır ve işin aslı sağlam temellere sahip okullardan mezun olmayanlar top yekün çuvallamaktadır.

ürünlerini çok beğendiğim ve sağlamlığı konusunda hiç tereddüte düşürmeyen outdoor markası. çantalarına bakarken ayrı bir hayranlık besliyorum.

fransız şair louise labé'nin 450 yıl kadar önce hakkında :

"ben senin öpücüklerini yutayım, sen de benimkileri yut,
ve ağızlarımızla birbirimizin mutluluğunu yudumlayalım"

dediğidir..

bak bu hatun, şöyle bir sanat eseri idi.

http://gfycat.com/wideveneratedindochina...

böyle oldu.

http://tvanouvelles.ca/archives/lcn/lebu...

yani, doğallıktan vazgeçmeyin. asla.

rahmi koç müzesi gibi mükemmel bir yerin sahibi.

kings of convenience - me in you

chp, 15 temmuz darbe girişimine karşı saat 18.00'de taksim'e çıkıyor.