ayı sözlük itiraf

  • /
  • 178
itiraf edince nasıl rahatlanabiliyor bunu biri izah edebilir mi ?
#388982
yukarıdaki mesajda 9 yıllık arkadaşıma açılıp güzel sohbetler ettiğimizi yazmıştım ya. şu anda benimle konuşmuyor kendisi. belirsiz bir süre kendisine ulaşmamamı istedi. her ne olduysa 1 hafta içerisinde bunca yıl ona nasıl yalan söylediğime, artık benimle ilgili neyin doğru neyin gerçek olmadığına karar veremediğini söyleyip sinirlenmiş bana. ne desem bilemedim.
çevrimiçi üyelerde görünce kalbim sıkışıyor, çevrimiçi olma ulan vicdansız!
yakın bir arkadaşım var. önceleri ayrı şehirlerde olduğumuz için sadece internet-whatsapp aracılığıyla görüşüyorduk. zaten internetten tanıştık. bu sene aynı üniversitede okumaya başladık. aslında ilk başta her şey normaldi ama sonra işler değişmeye başladı. uzaktan farketmediğim kötü huylarını farkediyorum, karakterini yakından tanıma fırsatı buluyorum. hala çok kötü bir şey farketmedim-yaşamadım ama sorun bu arkadaşımın sosyal çevresinin olmayışı-olması için çaba göstermeyişi. onu arkadaşlarımla tanıştırdım ama pek beğenmedi, herkeste bir kusur buluyor anladığım kadarıyla, beni de sürekli eleştirir zaten ama takmıyorum. ayrıca sosyal çevresi olmadığı için sürekli benimle takılıyor, onunla takılmak istemediğimde alınıp küsüyor. sonuçta bir insan yakın arkadaşım diye 24 saat onunla takılacak değilim, yakın arkadaş olsak ta aramızda bir mesafe olmalı diye düşünüyorum. sevgilim bile olsa tüm gün yanımda olmasından sıkılabilirim, bu çok çok insani bir şey bana göre, ayrıca bazen yalnız kalmak isteyebiliyorum, yanımda sürekli konuşan biri varken iç hesaplaşmalarımı yürütmek zor oluyor.kendi ayrı arkadaşlarımız da olmalı, bensiz de sosyalleşebilmeli. ayrıca çok çalışkan biri olmadığı için az çalışıyor ve benim çok ders çalışmamı eleştiriyor. bakalım bu düzen nereye kadar gidecek sözlük.
gay olmaktan başka itiraf edecek şeyim yok, böyle hayatın ben... neyse utanılacak kirli sırlarla yaşamaktan iyidir, saklayacağım hiçbir şeyim yok. bu da benim itirafım olsun.
hoşlandığım çocuk heteroseksüel ve onunla karşılaşabilmek için gizli gizli ders programını fotoğrafladım.
altıyol kfc'de part time çalışıyordum bi yandan okula(balat'a) gidiordum ve şifayı apmıştım ve malesef izin verememişlerdi... ben de hasta halimle kola basarken hapşırdım ama kafamı çeviremedim...kapağı kapatım adama vermiştim ve bu benim isyanımdı,virüsü ve salyalarımı o hetero adama vermiştim. hayatımda yaptığım en kötü şey bu sanırım... özür dilemiyorum çünkü o adam bana yanındaki hatuna hava etmek için zor zamanlar geçirtmişti. tşk.
kendimi kayıp hissediyorum. türkiye'deki aylık ortalama gelirin çok çok üzerindeyim, iyi bir işim var ve başarılıyım. eli yüzü düzgün, konuşması düzgün biriyim. prezentıbıl holding bebesiyim ama holdingde değilim.

süper süper lükslerde yaşamak gibi bir derdim yok fakat üstüm başım düzgün, evim sıcak, dolabım dolu, konser listem tıka basa, sinema keza, kitap aynı şekilde. ancak hayatımda, uzun süreli bir ilişkiden çıkmamın üzerinden fazlaca zaman geçmesine rağmen, özel birisi yok ve istemiyorum da. kendimi yorgun hissediyorum, her şeye ve herkese karşı yorgun hissediyorum. birilerini tanımak gibi bir niyetim yok, birileriyle buluşmaya isteğim yok.

anlamıyorum neden fakat bana doğru geliyor. resim yapmaya, oyun oynamaya, kitap okumaya, müzik dinlemeye ve daha da önemlisi tezime çok fazla vakit ayırıyorum. hiçbirinden dolayı kendimi yorgun da hissetmiyorum.

tam tersine birisiyle anlamsız konuşmalara girip benim vaktimi çalıyor gibi hissettirdiğinde bu yorgunluğu hissediyorum.

asosyalliğin ve sosyopatlığın tanımlarının çok yakınlarından geçiyorum. zira kendi içimde aşırı asosyal ve insanlara uzak hissederken dışarıdan insanlara kendimi sevdirecek ve yakın hissettirecek her şeyi yapıyorum. resmen iki değil, dört değil; binlerce maskenin altında kendimi saklıyorum.

ne yapacağımı bilmiyorum. intiharı her gün düşünmenin sağlıklı olmadığının da farkındayım üstelik.

benimki eşcinsellikle verilen bir savaş da değil, hayatla ve insanların sahteliğiyle verilen bir holden caulfield'lık. üstelik ilk değilim bunu düşünen, son da değilim.
her zaman yalnız hissediyorum sevgiye ihtiyacım var ama kendimi ifade edemiyorum insanlarla ya tartışıyorum ya da mutluymuş gibi davranıyorum kız muhabbetlerinden uzak duruyor fakat yine de stresten oluşan karın ağrılarına engel olamıyorum feminen olmasam da gay olduğumu gizlemek daha doğrusu kendim olamamak beni yoruyor buna bi son vermek istiyorum yapamıyorum sevmek ve sevilmek istiyorum ama bunu kimseye gösteremiyorum
artık kovulma riskim kalmadığına göre itiraf edebilirim. yurda rakı soktum bi de bira bu da benim itirafım
kendimi öldürecek kadar cesur değilim.
eskiden planetromeo'da bir tane tatlı erkekle tanışmıştım. gay olduğunu söylemişti. sonra konu nedense kızlara geldi. "kızlarla yapıyor musun" deyince o da "arada yapmak lazım yoksa gay olduğumuzu anlıyorlar" gibisinden salakça bi cümle kurmuştu. hemen sildim o kişiyi, o da şaşırdı. kızlarla ilişkiye girmesiyle bir sorunum yok ama kendisine biseksüel demesini isterdim. görünürlüğümüzü engelliyorlar bu şekilde. gerçi şimdi olsa buluşup sikişip ayrılırdım o çocukla.
yaklaşık 2 yıldır görüştüğüm biri vardı sözlük. burası da anonimliğin verdiği rahatlıkla bende bir günlük muhasebesi görevi gördü. o ayrı swh. neyse bunun biletini 4-5 gün önce kesip postaladım. çünkü yalnızca kendi keyfine göre hareket etmeye başlamıştı. bir de beni elinde gördü sanırım. istediğini yapacağını sandı. baktım ki bencil hareketleri var, soğudum. dert sadece kendisinde zannediyor, zira acayip itici. kimsenin kaprisini çekmeye takatim de yokmuş. onu anladım.
  • /
  • 178