ayı sözlük itiraf

  • /
  • 181
en modern aile bile yeri geldiğinde sizi anlayamayabiliyor. bunu kabullendim artık içine doğduğun kültür böyle diyorum kendi kendime. öyle hayatlar yaşıyoruz ki aslında insanların yanlış olduğunu düşündüğü, yanlış değiliz ama gerçekten yalnızız. hayatıma giren gerek gay gerek lezbiyen gerek trans, ne kadar insan tanıdıysam %90' ı çok hasar almış insanlar. çünkü koduğumun yerinde sevgilin ile el ele otobüse binemiyorsun ya da her ortamda rahatlıkla bu insan benim sevgilim diyemiyorsun. çünkü insanların bunları gördüklerinde ya da duyduklarında tek düşünebildikleri şey acaba yatak muhabbetleri nasıl bunların oluyor. çünkü insanlar bizim de sevebileceğimiz ihtimalini düşünemiyorlar. çünkü eşcinseller üzerinden örnek vermek gerekirse onların gözünde tek tip eşcinsel var. benim 1.95 boyum ve yapılı bünyemle yoldan geçerken gay olabileceğime ihtimal dahi vermiyorlar fakat akıllarında oluşmuş bir eşcinsel tarzı var. geçenlerde kadın transların ne yazık ki toplum içinde kendileri gibi olamadıklarını söylediğim zaman "evet translar zaten sizi rezil ediyor ya haklısınız" şeklinde bir atar yedim. bu benim karar verebileceğim bir konu değil. bu her insana göre değişebilecek bir şey ben iyi ya da kötü bir izlenim bırakıyor diyemem ama bir izlenim bıraktığı gerçeğini de bir kenara atamıyorum. ama o kadar bunaldım ki sadece keşke herkes hissettiğini yaşayabilseydi diyorum. keşke normal gözüyle görseydi insanlar bizi de normal olmak bir boka yarasaydı. *
yerin dibine sokup rezil edebileceğim insan müsvettesi bir transfobik aramaktayım *
evet diyetin 3.gününde itina ile bozulmuştur hayırlı uğurlu olsun
hayatıma almak istemediğim biri uzun süre uğraştı en sonunda hayatıma girdi. ilk başta benimde hoşuma gitti ama sonrada tavırları sinirimi bozmaya başladı. anladım ki egolu biri sürekli bir caba icinde. hayatıma girdigi andan itibarende bana baglandı. aslında bende ona baglandım ama tavırlarıyla beni soguttu. napıcam bilmiyorum. sogudugumu belli ettim ancak anlamamazlıktan geliyor. iyi hos iyi kalpli bir adam ama kompleksli, zamana bıraktım bakalım ne olacak...
gay yakışıklı üniformalı birini bulsam, tanışsam.
özellikle de polislere çok ilgim var.
varsa aranızda lütfen bana yazsın :)
bir dönem bir sevgilim bana eski sevgililerinden birinin hiv+ olduğunu ve onunla korunmadan seviştiğini söylemiştir. ve bu itirafı öncesinde ben onunla korunmadan da sevişmiştim. hiv+ olup olmadığım konusunda bana yaşattığı stres hayatımın en büyük travmasıdır.

o dönem tanıştığım kişilere de saçma sapan davrandım çünkü kendi durumumdan emin değilken kimseyle birlikte olamazdım. hiv+ bireylere ayrımcılık yapmak istemem ama negatif olduğumu öğrendiğim gün benim için bambaşka bir gündü. insan bazı tehlikelere bu kadar yakın olabildiğini farkedemiyor.
gerçeği kabullenmenin verdiği yıpranma kadar gerçeğin karşısında verilen savaşın da kaybedeni olmaktan çok yoruldum.
incececik bir şüphe, hiç adetim olmayan şeyler yaptırıyor insana. önce gidilecek okula iki fotoğraf ve bir adam yollanır, allahtan adam o okuldadır. haber gelir " fotoğraftaki iki kişi yanyana haberi gelir. sonra takip devam eder taksim r kadar.
artık orada oturduklarını söyleyen arkadaşa teşekkür edilirrve buz gibi bir havada kısa tayt/ yağmurlukla taksim'e gidilir. ta taaaam! belki ihtimali küçücük bile olsa insana umut veriyor işte.

" belki yanlış hissetmişimdir" ihtimali ayakta tutar, yalan söylediğini bilirsin, anlarsın bakışından, elini tutuşundan.
ondan önce koca gece kendine kızarsın nasıl inandım diye.

küçük kuzenin alacak erkek kuzenin öncelikle kadın, ardından eski sevgilisi olduğunu anlamam kısacık bir zaman aldı. bir bakış yetti. salak değiliz ya hoş.
kafamı sikeyim sözlük, inandığım ayların defalarca amına koymasına rağmen ona şans verdim, gece de sabahta doğru söylemesi için şans verdim.
baktım hala " adam telefonu açmıyor" diye palavra sıkıyor, ben de ayırdım yolumu.

akşama doğru " belki" dedim sözlük, belki yanlış hissetmişimdir ama yok.
hala maziden kalma 258 adet onaylanmayı bekleyen içeriğim var. hele bunlardan bir tanesi benim için çok değerli tekrardan o yazıyı burada görmek, yazının belki benzer şeyler yaşamış bireylere umut ve kuvvet vermesini istiyorum.
kendimi jiletliyorum sözlük ama kan değil göz yaşı akıyor kesiklerden. sonra yaralarımı sarmak için kişiliğimden yamalar koparıp sarıyorum. sonra bu yamaları atıp kesiklerin izlerine bakıp üzülüyorum tekrar.

neden böyleyim ben? niye böyle umutsuz vakalara takılıp kendimi üzüyorum? zarar göreceğimi bile bile neden giriyorum bu yola? salak mıyım yoksa? yoksa mazoşist mi?
annemlerin evine her gittiğimde, o evden niye can havliyle kendimi kurtarmaya çalıştığımı tekrar tekrar hatırlıyorum ve bu hiç de hoş bir şey değil. o anılar, o depresyonlar hep aklıma geliyor. sakinliğimi korumaya çalışıyorum zira arada sırada o evi ziyaret etmek zorundayım ama eve gelmeden "bu sefer sıkıntı yapmayacağım" desem de, eve gelir gelmez ilk on dakikadan sonra, acaba ne kadar sonra kalksam çok ayıp olmaz diye düşünmeye başlıyorum. bir süreden sonra da anksiyete başlıyor, öfkelenmeye başlıyorum falan, hiç iyi gelmiyor o ev. böyle de nevrotik durumlarım var.
bok gibi sarhoşum ve loşum belkide boşum
bi insanın neden hiç sosyal medya hesabı olmaz yahu. sınıfımda irlandalı bi eleman var. adamı tüm sosyal medyada arattim. facebook, instagram, google, twitter, myspace bla bla. yok yok yok. ağız tadıyla stalk da yapamıyoruz. olum eleman çok güzel be.
2 aydır bir çocuk bana karşı inanılmaz ilgili sürekli bakış atıp duruyor sürekli bi bahane üretip benimle konuşuyordu. hoşlandığını belli ediyordu ben kendisine karsi birsey hissetmesem de ne yalan söyleyeyim hosuma gidiyordu derken gidip en yakın arkadasıma açılmış seni seviyorum diye ama hala gözünü de benden ayırmıyor beyfendi. anlamıyorum yani ne geçti eline? öldüm bittim dememi mi bekliyor? te yarabbim ya
entry girerken yapayalnız evimde şarabımı yudumladığım doğrudur
bu ara retro mu vardır nedir bilmiyorum çevremdeki bütün single kişiler sevgili buluyor. buna ben sevgili istemiyorum diyen, benden geçti artık yaşasın single yaşam diyenler de dahil. fuckbuddyimden tut,eski flörtüme hatta seninle tanıştıktan sonra kafam karışıyor diyenler dahil.
3 gün içerisinde 5 çift haberi aldım. hadi diğerlerini geçtim yeşil ışık yakıp sonra "sana bişi söylemem lazım" diye gelip bu kadar da iki yüzlü olmayın bari
bi önceki entryde bahsettiğim çocuk bu sefer de başka bi yakın arkadaşımla flört etmeye başladı sözlük. kızın yanında bana öyle bi bakıyor ki kız anlayacak diye korkuyorum aslında benim bi suçum yok ama ne bilim. psikolojik sıkıntısı var galiba ben şahsen başka bi açıklama bulamıyorum
aylardır yapmaya çalıştığım aptal diyetimi akşam saatlerinde üzerime çöken açlık nedeniyle bi şekilde sürdüremiyorum ve az önce de küçük boy veggie pizza ve sufle yedim oysa ki tüm gün gayet iyi gidiyordum
tek tesellim spora başlamış olmam, bu akşamları dengeye sokmam gerekiyor artık sinirimi bozuyor biraz bu durum
biseksüelim. her iki cinse de cinsel açıdan bir şeyler hissediyorum. hatta erkeklere daha fazla. taş gibi bir kadın ve ortalama bir erkek olsa karşımda, erkeği seçerim. buna rağmen duygusal olarak sadece kadınlara bir şeyler hissediyorum, erkeklere karşı hissetmiyorum... sanıyordum. bu zamana kadar erkeklerden hiç hoşlanmadım. oysa kadınlara hayaller kuracak kadar aşık olmuştum. sonra o'nu gördüm. bütün gece masanın karşısından kaçamak bakışlarla kestim. elbette anlamıştır beni. ben onu nasıl anladıysam. adını bile bilmiyordum. daha sonra birisi seslenirken öğrendim. "deniz". çocukken ilk aşık olduğum kızın adı deniz'di. şimdi de ilk kez hoşlandığım erkeğin adı... yoğun bir dönemden geçiyordum ve dönemi atlatır atlatmaz ona yazmaya karar verdim. instagram'dan buldum ve samimi bir giriş yaptım ama o korktu. ben üstü kapalı fakat anlaşılmaya açık şekilde her şeyi anlattım fakat o o kadar korktu ki cevap bile vermedi. tek dediği "kimsiniz?" idi. onun gay olduğundan emin olmasam böyle bir riske girmezdim. fotoğraflarından anlamıştım zaten. daha sonra da hornet'ten tanıştığım ve seviştiğim arkadaşlarıma sordum. birkaçı görmüş, biri ise şahsen konuşmuştu. yani kesin gaydi. ben yazdığımda neden bu kadar korktu bilmiyorum. gizli olabilir evet ama ben de gizliyim ve bunu ona söyledim. kendi kendime hep miniğim diye öptüm fotoğraflarını. zaten tatlı şirin bir şey sıpa. onu korkutunca da kendimi çok kötü hissettim. bir daha iletişime geçebilir miyim bilmiyorum ama bir erkekle sevgili olmak istesem kesinlikle o olurdu. belki buraları okur. eğer okursa bana geri dönsün. lütfen.
  • /
  • 181