başarısızlık

beklenen performansı sergileyememektir.
klişe bir deyiş olacak ama, başarısızlık insanın alabileceği en değerli derslerden biridir. hayatında bu hissi tatmayan insanlar için ilk aşamada yıkıcı bir etkide bulunabilir. bu kişiler daha iyiyi hedeflemenin verdiği bir karın ağrısına dayanarak son demlerine dek dayanırlar. her seferinde çıtayı bir misli daha yükseltirler ve kolay tatmin olmazlar. aslında kolay elde edilen bir şeyi başarı olarak atfetmek pek mümkün değildir. diğer bir taraftan, çeşitli güçlükleri geride bıraktıktan sonra o yüz güldüren anı yaşamaya başlamak gibisi yoktur. bazen bu anlara erişmek için daha derin çöküşlerin içinden çıkmak gerekir ve bir işin en acemi görünen kısımları aslında en çok şey öğrenilen yeri olabilir.

korkarım başarısızlıktan beslenen ve kendini alaşağı eden insanlar da var. en azından ben böyle insanlara rastladım. aslında bu insanlar kendilerine haksızlık yapmak konusunda cömert olan kişiler olabiliyorlar. halbuki insanın bir dikiş tutturma çabasına girebilecek güce sahip olması, hiç olmazsa kendini bir sürece adaması varmak istediği noktadan daha değerli olabilir. koşullar ve güçlüklerin derecesi kişiden kişiye değişiyor, aynı ırmakta iki kere yıkanılmıyor ama insan aynı şeylerden defalarca kez yakınabiliyor.