insanların hayatı siyah beyaz görmeleri aslında bir alışkanlık

insanlar arasında sürekli karşıtlıklar çıkması insanların çoğunun hayata ya siyah ya beyaz bakmasından kaynaklanıyor bence. nefret suçlarının altında yatan sebepte aslında bu çünkü çocukluktan beri etrafımızda öyle görüp büyümüşüz bir insan ya iyidir ya kötüdür, iyi hiçbir zaman kötü olamaz kötüde hiç iyi olamaz gibi algılamamızı istemişler. sonra bunlar birikerek kafamızda yer edinmiş toplumsal normlar oluşmuş. cinsiyet kavramıda çok keskin çizgilerle sınırlandırılmış. bir kız çocuğundan kimse erkek gibi davranmasını istemez küçükken. her zaman pembe kıyafetler alınmış barbie bebeklerle büyütülmüş, erkek çocuğuna daha çok baskı yapılmış mesela sanılanın aksine her zaman güçlü olmalı denilmiş, duygularını kontrol etmeyi bırak onları baskılaması istenmiş."erkek oğlum", "aslanım"gibi erkekliği yücelttiklerini sandıkları cümleler kurulmuş ve sonrada en ufak hatasında beceriksiz herif, odun kıro vs... insanların %70-80 i bu şekilde büyütülmüş ki ben başka ülkelerde de durumun çok farklı olduğunu düşünmüyorum şahsen. sanki normali bu gibi gösterilmiş. sanrıları yıkmak gerçekten zor. ancak yıkılabildiği zaman kimse öteki gibi görülmeyecek. tabi biz o kadar yaşarmıyız orası var birde.
bir de garanti istenci. yani her şey net olacak, o arasından seçip alacak. hayatta gri ve tonları (grinin 50 tonu :d) olduğunu bilmeleri gerek.