psikolog

maddi imkanım olsa her gün giderim. o derece bir manyaklık yaşıyorum iç habitatımda
okulda garip davranışlarım sebebiyle öğretmen benim için psikolog ayarladı. her cuma gidiyordum. annem para ödüyordu. geçen cuma gene gittim. oturttu karşısına. fena sinirliyim, psikoloğa gitmek istemiyorum. nasılsın dedi. kötüyüm dedim. neden dedi. hocam dedim, 5-tir görüşüyoruz, 1 saat benimle konuşuyorsunuz, bakın hiçbir şey değişmedi, muhammed, yine muhammed. peki dedim, biliyor musunuz, okuldan çıksam akşam saat 7 olsa, gitsem soğukta bir köşede otursam, bir çocuk gelse yaklaşsa yanıma elini omzuma atsa, "her şey iyi olacak" deyip çekip gitse, o zaman ne sizin zamanınız israf olurdu, ne bizim paramız. o çocuktan alâ psikolog mu olurdu? dedim.

diyemedim, aklımı okumuş gibiydi çünkü. "para önemli değil" dedi en baştan. hadi ordan....
psikiatr tarafından tanısı konmuş bir rahatsızlığınız varsa yada hayatınızda sorunlarınızı anlatacak kadar yakın,güvendiğiniz biri yoksa paranız da çoksa gidilebilir.onun dışında gereksiz masraf.hem herkes sorunlarını anlattıkça rahatlamıyor.bu noktada insanın kendini tanıması daha önemli yoksa psikoloğa gittikçe benim sorunlarım neden kafamda daha da büyüyor der durursunuz.
ruh sağlığı için çalışan kişi
  • /
  • 2