(bkz: anne veya babasının eşcinsel olduğunu fark eden 6 yaşındaki çocuk)

bu durum da yaşanabilir, yaşanıyor, yaşanmıştır.

ben 6-7 yaşlarındayken anneme "anne sınıfımda melis diye bir kız var, ona aşık oldum ben" demiştim, o da bana cevap olarak: "böyle kötü şeyler söyleme, sana sapık derler." demişti.

hey gidi hey.

her annenin yaklaşımı aynı olmuyor tabi.

farketmesinin bi önemi yoktur bence.
benimkiler farketmişler de ne olmuş. etmesinler mi? etek giyip oryantal yapıyor, örgü örüyordum bi kaç kezde küçük yaşta seks girişimim olunca... babanın tepkisi 'bu çocuk büyüyünce top olursa işte sen o gün göreceksin!'(anneme) şimdi ki durum ise onlara göre her şey yolunda oğulları normal(!)
konumuza dönecek olursak farkeden anne üzülmemeli ne olursa olsun sevmeli destek vermeli gereken durumlarda komşunun yakışıklı oğluyla randevu bile ayarlamalıdır*

çocuğuna cinsel kimliği yolunda destek olması gereken annedir. bilirim ki her anne kızının yada oğlunun karşıt cinsiyle evlenip çoluk çocuk sahibi olmasını ister. ama herkesin hormonları ve duyguları aynı işlemiyor. oğlunun her daim arkasında durmalı ona destek olmalı.

keşke benim annem olsaydı dedirten anne. koca öküz olunca anlayacağına keşke o zamanlar anlasaymış, en azından alışma süreci uzun olurdu. hem o yaşlarda masum olduğuna daha çok inanıyorlar.

anneler anlıyor da, konduramadıkları için kendi kendilerine inkar ediyorlar, kabullenmiyorlar, geçicidir iyileşir falan (hastalık olduğunu düşünüyor bir çoğu) diyorlar. kabul edip istediği gibi yaşaması için olanak sağlayan annelerin buradan ellerini öpüyorum.

bir de;

(bkz: oğluna destek olmak için etek giyen baba)