yazarların şu anki ruh halleri

  • /
  • 40
sıkılmış ve rahatsız (akraba içine sıkışmış haldeyim)
neyse ben çok güzelim bay.
aşşırı heyecanlı.. keyifli... biraz sonra beyine sakso çekecek moddayım..
''ispanyolların arsız okları gibiyim.''
abla evinde son gecem. hemen yandaki karyolada bir piremses uyuyor. bende naftalin kokan yorgan altından yazıyorum şimdi şuanda çok mutlu.
bilmiyorum. oysa hayat bir zamanlar var gibiydi.
kendime nasılım diye sormak istemiyorum. uzun süredir iyi rolü yapıyorum. kötü durumları görmezden gelmeye alıştım ki role kendimi iyice kaptırıp yalana inandım.
ilk kez bu başlığa iyi şeyler yazacağım. hatta belki de ayı sözlük için bile bir ilk olabilir. (bkz:sözlüğün ağlama duvarı olması)

bir mucize yaşıyorum. ne iyilik yaptım da bana yepyeni bir hayat bahşedildi diye düşünmeden edemiyorum. ben o gün intihar edecektim. hatta defalarca kez provasını bile yapmıştım. o günün arefesinde ani bir kararla psikiyatriste gitmeye karar verdim. hani ben hep hayata pamuk ipliğiyle bağlı olduğumu hissetmiştim de artık o ipin koptuğunu hissediyordum falan...

o günden sonra hiçbir zaman hissetmediğim kadar güçlü hissetmeye başladım kendimi. üstelik artık sadece savaşmıyordum hayatla, aksine içim git gide yaşam enerjisiyle, pozitiflikle ve sevgiyle dolup taşmaya başladı.

"her karanlığın ardında bir aydınlık vardır", "öldürmeyen acı güçlendirir" gibi laflara karnım toktu. her gün binlerce insan karanlıkta kalıyor ve intihar ediyordu. haliyle bunlar o insanların hatıralarına hakaret etmek gibi geliyordu bana.

ama işte bu acıdan güçlenerek çıktım. çok şey öğrendim. çok değiştim. yaşam gerçekten çok büyük bir lütuf ve bunun için çok şükrediyorum.
kürkçü dükkanından bildiriyorum, anne evi yorganı ağırlığı gerçekliği altında ezilirken yarimi çok çok çok özledim..

biraz duygusal bir topum şu sıralar..
  • /
  • 40