şu an hissettiklerim, belirsizlik, öfke, pişmanlık, mental yorgunluk, tiksinti...
hayatımda tek bir kırılma anı olmadı, tüm hayatım kırılmadan ibaretti. düzeni ve altyapısı olmayan hayatımda hiç seçim yapmadım. mahremiyetim ve sosyal sınırlarım yok. sıkıntıyı mıknatıs gibi çekiyorum kendime. sıkıntıma başkaları sebep olduğundan dolayı çareyi başkalarında da bulamıyorum, kendimde de.
anladım ki olay ailede bitiyor. benim ilk kırılma anım; yanlış ailede doğmaktı.
