eşcinsel mecralardaki multi-hümanizmin hetero mecralarda olmaması

hetero mecralarda ve bilhassa homofobik temelli sosyal ortamlarda eşcinsellerin ağzına sıçılıyorken, eşcinsel bir kaynakta yer alan "aman herkesi sevelim" durumunun uhdemde yarattığı titremeli şaşkınlık. bu durum eşcinsel gazete, dergi, internet yayınlarında bol bol etrafa saçılıyor. her şey pespembe. bu heteroların eşcinsellerden esirgediği şeyi -sevgi- kendilerine beklemesi baya yaman çelişki.

üstelik hetero katmanlarda yer alan eşcinsel sevgisinin çoğu zaman göstermelik ve sahte olması gerçeği diye de bir şey de var. homofobik heterolara gösterilen insan sevgisinin, onlara yaramadığını ve daima fazla geldiğini gözlemlemiş biri olarak; sevgi diyalektiğini de yerinde ve doğru kullanmak da şart.

insan sevmeyen hümanist şeklinde tanımladığım bu modellere bu kadar sevgi transferi fazla, çok fazla.
neyse ki bende olmayan hastalıktır. hetero dedin mi bir tiksinti geliyor.
eşcinsel "klavye delikanlılığı"nın bir uygulaması olarak hümanizm aktiviteleri sosyal mecralarda kendisini bolca gösteriyor, kendilerini öteki gördüğü için toplumdan uzaklaşırken, kendilerini onlara * şirin göstermek için fazlasıyla hümanist takıldığını belirtmek hissiyatına kapılıyorlar..

uygulamanın sokağa yansıması aynı oranda baskın olmaması da yapay duyarlılığın bir göstergesi..

hal böyleyken, klavye başında full+full a / hümanist takılan bireyler sokakta cidden öteki olduğunu iddia ettikleri zıt cinsellerden pek farklı davranmıyor..

aşağılanmadıkları, toplumdan soyutlanmadıkları, böylesi cinayetlere kurban gitmedikleri için empatiden yoksun olmaları durumudur. bu tip sorunları olsaydı hepsi birar polyanna bile olabilirdiler.
doğru sayılabilecek tespit. bi kendimize hayrımız yok, bsşka her konuda oldukça duyarlıyız. aynı hassasiyeti heterolardan da bekliyoruz.
bu çok doğru bir tespit hümanist olmak zorunluluğumuz varmış gibi hissettiriyorlar..
ay öyle bi arkadaşım var. evinin her köşesi gökkuşağı. böğ gelir insana. eşcinseli homofobik yapacak düzeyde.