anılara yolculuk günüm bu gün galiba çocukluk dönemimde evimizde bi 32 ekran kırmızı bi televizyon ve abimin askerlikten getirdiği bi radyo vardı ama köyde 5 gün elektirik yoktu sadece 2 gün ve belirli saatlerde elektirik vardı işte o zamanlarda ise televizyon yayın gelmez hepimiz radyo dinlerdik tabii o zmanlar kürtçe kaset bulmak zor ve zahmetli işlerdi ( yukardaki yazarın anlattığı gibi ) babam bi gün abimi merkeze gönderip tanıdığımızdan (bkz: dengbej şakıro ) nun kasedini almasını istemiş annem bunu duyunca abim çarşıdan gelene kadar kapının önünde ağlamıştı daha sonra tabii elektirik gelince 10 kişilik aile oturup elektirik gidinceye kadar dengbej şakıro'nun 3 şarkısını tekrar tekrar tekrar dinlemiştik işte ilk kez babamı gözleri doluyken görmüştüm hayat çok tuhaf değil mi ?