nerde o eski ramazanlar

ramazan aynı ramazan bizim. yine davulcu geçti hatta, üst kattaki bebek 29 gündür bu saatte davul sonrası ağlıyor. yan komşu var mehmet amca, hasta yatağında, davul geçince uykusundan uyanıp sabaha kadar tekrar uykuya dalamıyormuş. ha birde alt komşumuz var remzi. sabah 8 akşam 10 çalışıyor umarım bu gece uyanmamıştır, yoğun çalışıyor yazıktır.

(bkz: ramazan davulcusunun gerekliliği)
"nerede o eski biz" sorusunu sorgulamayanların kullandığı kelimeler topluluğu...
eh neredeyse bu ramazan da bitti sayılır. şurda 5-6 gün kaldı sonrası bayram-tatil-deniz-kum-güneş 5lisi. en sevdiğim de bu beşlinin son 4lüsü. bayram benim neyime bana her gün bayram ayol. adsfadf.
yaşlı amcaların kullandığı cümle.
bu cümleyi kurmak için 11 ay bekleyenler var. gün sizin gününüz. umarsızca, fütursuzca eskiye özlemi dile getirin.
lisede edebiyat öğretmenimizin adı ramazandı. karabüklü. acayip çalışkan ve edebiyata aşık gibiydi. anlattığı bir anısında üniversitede ''yazarın eserlerini yazınız'' sorusuna sınıftakiler 4-5 tane eser yazarken kendisi 25 tane yazarak sınıfın nefretini kazanmıştı. benim dışımda pek çok öğrencinin de nefretini kazanıyordu, bir sınavda büyük m yi üst kısımları sivri değil de oval yazdığı için ''bu büyük m değil kocaman yazılmış bir küçük m'dir'' diyerek bir kızın kağıdından puan kırmıştı.

lisede kaldığım devlet yurdundaki aşçı ramazan usta vardı. sürekli söylenen, tez canlı bir adamdı. hafta sonu yurtta kalsam anahtarları bana bırakıp giderdi. hem ihmalkar hem de güven duyan...

yine lisede ilçe köylerden gelen safça herkesin dalga geçtiği bir ramazan vardı. imam hatip lisesine gidiyordu.

yine imam hatipte okuyan orada burada sigara içip yurdun lavabosunda sıraya girmiş çocukların saçına fön çeken bir ramazan vardı. beraber bindiğimiz bir otobüsten inip o fönlü saçıyla bayır aşağı tarla boyunca yürüdüğü görüntüyü hala anımsıyorum.

imam hatipte arapça dersleri veren ramazan adında bir öğretmen vardı bazen yurtta nöbetçi belletmen olarak kalırdı. akıllı adamdı. saddam hüseyin yakalanınca tercüme için bunu çağırmışlar derlerdi çocuklar. tatbikî inanılacak gibi değil ama espri anlayışı düzgün bir adamdı.

tanıdığım tüm eski ramazanlar bunlar. neredenler, ne yapıyorlar?

edebiyat öğretmeni ramazan hala aynı lisede edebiyat sevdiriyor. oğlu büyümüş, şiir yazıyor yürüyüş yapıyor dostlarıyla...

aşçı ramazan ustayı bulamadım. soyadını da bilmiyorum, umarım iyidir.

saf öğrenci ramazana da ulaşamadım.

fönlü ramazan tarlada çalışıyor, sanayide takılıyor, araç içinde giderken canlı yayın açıyor. belki de hepimizden daha mutlu.

arapça öğretmeni ramazan da hala aynı ilçede. anladığım kadarıyla oraya atanan bir daha atanma istememiş. doğa yürüyüşleri yapıyor, amerika'yı lanetliyor. kendi halinde yaşayıp gidiyor.

evet benim eski ramazanlarım bu kadar. siz de kendi ramazanlarınızın nerelerde olduğunu bulup bu başlıkta paylaşabilirsiniz ya da boş verin