döneminin biraz arka planında kalmış bir melis sökmen parçasıdır.

özlediğim bir sen varsın
bir de o saf çocukluğum
bana kalsa büyümezdim
belki ondan burukluğum


yağmur düşer kirpiklerime
ağlardım sebepsizce
buhar olurdu soluklarım
resim çizerdim pencereme

ellerime dolardım
tutam tutam saçlarını
söyleyecek laf bulamaz
tekrarlardım adını