en son aşık olduğumda onu ilk gördüğüm günün gecesi ablamlarda kalmıştım, gözüme uyku girmemişti. o zaman bunu yatağını yadırgama olarak yorumlamıştım ama aslında aşık olduğum için uyuyamamışım. ama sanırım aşık olduğumu farkettiğim mekan o yatak odası değil bir kaç gün sonra yiyiştiğimiz rocinante cafe ydi.

rüyada.

aksaray kültür park

çanakkale merkeze arkadaşların yanına içmeye gitmiştim geçenlerde. beni kalacak yer konusunda o gün tanıştığım bir arkadaşa zimmetlediler, o gün tanıştığım bir insan lakin hem kültürel açıdan hem kafa yapısı ve görünüş açısından hoşuma gitmeye başlamıştı, o gece benim için garipti yani yoksa şu kodumun kaderi yıllardan ve aylardan sonra yüzüme gülüyor muydu, ve o lanet olası sokaklar denizlere çıkacak mıydı? güzel bir geceydi kısaca, ertesi gün gözümü açtığımda kendime sordum "olum sen bu çocuktan hoşlandın mı hoşlanmadın mı?" içimdeki ses "çok tatlı çocuk lan aslında" dedi ve kalktığım gibi oradan topuklayıp köyüme yardırdım. gerek yok yani bu saatten sonra sürünmeye.