biliyorum kötü niyetle yapmıyor ancak eve gidince annemle babamın anlamsız bakışlarıyla karşılaşınca tüm dünyam tepe taklak oluyor. hayır, hayır eve gitmeden daha o an, onlara asla torun veremeyeceğimi düşünen validem hüzünlü hüzünlü "allah bağışlasın" derken kendimden geçiyorum. sanki çorabım kaçmışta onu ört bas etmeye çalışıyormuşum gibi geriliyorum.