iz bırakan kitap cümleleri

şu hayatta insan en çok sevdiklerini acıtır. en derin yaralar ailede açılır, kabuk tutsa bile kanar hikaye, içten içe...
elif şafak
dünya hassas kalpler için cehennem gibidir.
suç ve ceza - fyodor dostoyevski
şu anda küçük bir incelik, yumuşak bir bakış, sevecen bir baş sallama, bir gülümseme her şeyi nasıl da çözebilir, gerginliğini giderebilir. oysa herkes bilinçsiz bir mutluluk içinde. yapıntı bir mutluluk bu. gülümseyişleri bile yüzlerine yapıştırılmış gibi. hak edilmemiş bir neşeyi yaşıyor bu insanlar. ya da neşeye benzeyen o şeyi. o arsızlığı, o umarsızlığı. kim bilir belki bu da bir unutma biçimidir. bir bezginlik biçimi.

lal masallar - murathan mungan
... ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar.

şu cümlenin iz bırakmadığı insan tanımıyorum.
"ama yemin ederim ki ümitsizliğin nasıl tedavi edileceğini bilmiyorum, tanrı biliyor ya kendiminkine bile bir faydam yok..."
  • /
  • 4