anadolu

kültürlerin, kavimlerin, dinlerin, dillerin, tarımın, kentlerin ve tüm acıların harmanlandığı yaşlı yarımada.
uygarlıkların anası!
biricik yurdumuz!
bu benzersiz yarımadayı en güzel betimleyen iki şairimiz: nazım hikmet ran ve ahmed arif.
konuşturur ahmed arif anadoluyu, anadolu şiirinde. ve çırpındığı bir avuç hergelenin ayakları altından seslenir bize anadolu:

"gör, nasıl yeniden yaratılırım,
namuslu, genç ellerinle.
kızlarım,
oğullarım var gelecekte,
herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
kaç bin yıllık hasretimin koncası,
gözlerinden,
gözlerinden öperim,
bir umudum sende,
anlıyor musun ?"
bilinenin aksine türkçe kökenli yahut türk kültürüne ait bir kelime değil, kökeni eski yunancaya dayanan bir kelimedir. orta yunancada, 'doğu vilayeti; merkezi amorion/emirdağ olan büyük vilayet' sözcüğünden alıntıdır. eski yunancada, "doğmak, çıkmak" fiilinden türetilmiştir. yunanca fiil eski yunanca téllō, "kalkmak, kaldırmak" fiilinden ana+ önekiyle türetilmiştir. yani anadolu yunanların coğrafi bir bölgeyi tanımlamak için ürettikleri bir kelimedir. türklerle ilgisi yoktur, türklerin anadolu topraklarında yaşamaları dışında.

https://www.nisanyansozluk.com/?k=anadol...