çocuk bakıcılığı

haziran ayı başından beri bir fiil yaptığım meslek. yeğenlerim olmalarından dolayı rahat başladım, önce ki iş deneyimlerime ve çalıştığım sektörlere göre çok farklı olmasına rağmen, eğlenceli bile sayılabilir.
biri dört yaşında, diğeri ondokuz aylık ( iki yaşına girene kadar böyle bahsediliyor. )
kişilikleri tamamen farklı bu iki ademle tüm gün ve her günü farklı bir tecrübe olarak yaşıyorum. her gün başka bir şey öğrenip uygulamaları yada sordukları sorular akıl alır gibi değil.
bir canlıyı besleyip hayatta tutmak yada büyütmek değilmiş mesele. asıl mesele; hayata ve topluma bir birey hazırlamak, doğruyu, saygıyı, vicdanı, sevmeyi ve sorgulamayı aklını kullanmayı öğretmek daha doğrusu insani erdemlere yönlendirmekmiş. tüm bunları verirken çocukluklarını unutturmamak, ilerde bu zamanlarını mutlu zamanlar olarak hatırlamalarını sağlamak. onlarla bilikte geçirdiğim zamanın da bana öğrettiği ilk şey ise sabır !
sadece para için katlanılan bir meslek.