çok ama çok kırılabileceğin bir şeyi umursamamak

olası bir şeydir. ben yaşadım, ordan biliyorum.

bazen birileri olur, çok değer verdiğinizi zannedersiniz. değer verdiğinizi zannettiğiniz için de o şekilde, en iyi tavırlarınızla davranırsınız o kişiye. birlikte eğlenip gülersiniz. vesaire...

sonra o kişiden çok bomba bir haber alırsınız. çok da umursamazsınız. anlarsınız ki, o kişi aslında sikinizde değilmiş. sonra düşünürsünüz, acaba hiç mi sikimde değildi yoksa bu bomba haberi alınca mı sikimden düştü.

cevabını bulmak zor ama bulmasanız da olur zira olan olmuştur. o kişi artık sikinizde değildir ve başka şartlar altında sizi çok ama çok kırabilecek o bomba haberi umursamazsınız.

bu noktadan sonra en iyisi her şeyi akışına bırakmaktır.

lanet olsun, yine çok bilge bir hayat dersi verdim sözlük vatandaşlarına.

you are so lucky to have me
mamafih artık bana sahip olmayanlar var...**
alışmakla doğru orantılıdır. kırılacağınız o şey çok değer verdiğiniz birinden geliyorsa umursamamaya başlarsınız bir yerden sonra, duymamış gibi yaparsınız.
sorunlu, hala adam olamamış insanlarla arkadaşlıklar, diğer ilişkiler sonucundaki kazanımım, istemeden de olsa. bir yerden sonra insanın buna sarf edecek eforu, enerjisi kalmıyor. dile getirseniz o insan sanki hatasını anlayacak, velev ki anladı laf ağızdan bir kere çıkar, vurduğu yeri de kanatır geçer, izi kalır ne yazık ki. sonrası ne denli günlük güneşlik olsa da, yeri geldi mi ok gibi çarpar insanın aklına o sözler. duymamış gibi yapsanız da aklınızda yer edindikten sonra, olan olmuştur.
çok yoğun bir acı yaşanmasından dolayı kişinin kendinde kırılacak gücü bile bulamamasından kaynaklı olabilir.