gölge

ışık ve güneşin olduğu her yerde vücudun ışığı perdelemesiyle oluşan karartı.
110 un en sevdiğim şarkısıdır.
çağrışım; "kötü gün dostu diye bir şey yoktur, karanlıkta gölgen bile seni yalnız bırakır!"
carl gustav jung'un arketiplerinden biri. insanın kendi cinsiyetinden kişilerle ilişkilerini etkileyen, hayvani eğilimleri
olan bilinçdışı(bilinçaltıyla karıştırılmamalıdır)tarafı. gölge güçlüdür, reddedildiği oranda güçlenir. uygar insan bu hayvani tarafını bastırmayı seçer böylece ondan kurtulduğunu sanır ancak hem bu onun yaratıcılık ve heyecandan uzak bir hayat sürmesine neden olur hem de en ufak sıkıntıda gölgesi bir düşman gibi saldırıya geçer.
yapılması gereken gölgenin-egoyla
uzlaşısının sağlanmasıdır. düşmanın arkanızda olmasındansa önünüzde olması iyidir. hemde bu düşman, işbirliği içindeyken ani kararlar vermeniz gerektiğinde sizi hayatta tutar.