kendini ifade etmek

herkese nasip olmuyor bence..
yazılı, sözlü ve bedensel olarak kendini ortaya koyma, hislerini, düşüncelerini anlatabilme becerisi.
doğru anlaşılma ve iletişim için mutlaka öğrenılmesi ve hayata geçirilmesı gereken bı ifade şekli
normalde anladığım şeyleri başkalarına anlatamama,açıklayamama durumu. saçmalamak
"tamam anlatma" durumuna maruz kalmak
iletişimin temel amacıdır. sanat ihtiyacını doğurur.
herkese yapılmayacak bir şey. bazen susmak en iyisidir.
iletişim konusunun en çarpıcı kısmıdır. iyi bir dinleyici olmak herkese has bir özellik olabilir ama insanın kendini iyi ifade etmesi sanat işidir. herkes beceremez. bazı insanlar kendini ifade edemez ve iletişiminde sıkıntı çıktığında problemin kendisiyle alakalı olduğunu bilmesine rağmen örtbas etmek için bir zeytinyağı görevi üstlenir ve karşı tarafa saldırıp yıkıcı bir iletişime geçer.

yapılan işle de alakalı olarak bu beceri kazanılabilir. örneğin zagor, ankaradaki gençlik zamanlarından kalma atarlı konuşmalarını istanbul'a geldiğinde törpülemek zorunda kaldığını düşündü. iletişime dayalı yaptığı işinde birkaç atarlı konuşması karşılığında çeşitli tehditkar bakışlara maruz kalınca; "oğlum uslu dur, burası senin çöplüğün değil!" dedi ve kendini daha kısa ve net bir şekilde tom waits ses tonunu da kullanarak kendini ifade etmeye başladı.
bazen çok zorlandığım eylem. ancak yüz yüze iken değilde mesajla, bilgisayarla, whatsappta falan bazen yazmaya dayanamam ararım.
çoğu insanın yapamadığıdır. okumak, öğrenmek, kendini geliştirmek, kendini yazıya dökmek vs. kendini ifade etmenin en önemli yollarıdır. kendini ifade edemeyen tipler saldırganlık gösterirler, kısa ve anlam içermeyen cümleler kurarlar. bir paragraf yazı yazma ve bu yazının bir anlam içermesini sağlama becerisinden yoksunlardır. insanın beyni olduğu kadar fikri ve bilgisi de olmalıdır. yoksa biri ona gelip vurduğunda yankı yapmaktan başka bir marifeti olamaz.