eşcinsellerden sürekli darbe yiyip kendi kabuğuna çekilen eşcinsel

yalnızlaşmanın kendi gibi olandan kaynaklı en infial yaratan şekli. bir kez insan kendisine yakın hissettiği bir grup ya da çevreden soğuyunca, kendi gibi olmayanlar bu insana neler neler yapabilir bir düşünün.

aldatılma, anlaşılamama, yalan dolan, boşa çıkan hevesler ve kendinden kaynaklı hayli kişisel sonu olmayacağını düşündüğü bir yola girme hissiyatı bunda etkili olabiliyor. kocaman adamlar olup hala doğru dürüst duygusal yakınlaşmaya girememiş insanlar var, yanlışın nerde olduğu noktasında dürüst davranınca ortak paydalar da çıkabiliyor, direkt karşı tarafa bok atmamak da lazım.

ancak öyle ya da böyle bir şeyleri yaşamak isterken yaşayamamak, ya da tam oldu derken olamadığını görmek üzerine kurulu kayıplar ve ziyan oluşlar var.
bütünü değil ama büyük bir kısmı gereksizdir bunların. oldukça güçsüz olurlar. bu tip insanlardan uzak durulması gerekir çünkü elalem bunların ağzına sıçar, size gelince aslan kesilirler. bütün öfkelerini sizden çıkarırlar ki siz bunu hiç hak etmezsiniz.
bu benim galiba. niyeyse böyle hissediyorum. aslında bazen böyle düşünmek daha iyi oluyor. böylece kimseden bir şeyler beklemeden, kendi işlerime yoğunlaşabiliyorum.