ilk defa 12 yaşımdayken italyada gittiğim * ve dekorasyonundan, müzik kutusundan gelen şarkılara, garsonların kıyafetlerinden, yemeklerine ve şemsiyeli içkilerine kadar beni benden alan bar türü olmasına karşın bu güne kadar gittiğim hiç bir barda da o oranda yüksek kahkaha sesi ve gülen insan yüzü görmüşlüğüm yoktur ki buna sevinsem mi yoksa özgürlüğün kısıtlı saatlerinde kendini koyvermek diye varsayıp üzülsem mi bilemem.