hiç bitmesin dediğiniz an

bu bir whatsapp görüşmesiyse bayağı kötü durumdasınız demektir.
yamaçtan denize atlarken boşlukta kalınan o bir kaç saniye hiç bitmesin ve artık yaz gelsin be sözlük
hayatta eşcinsel olduğumu bilen tek kişiyle sabaha kadar whatsapp'ta konuşmamız
en yakın arkadaşıma açıldıktan sonra her şey güzel olacak merak etme diye bana sarılması,çok güzel ve anlamlı bir sahneydi.ancak asla tek eşli kalacağıma inanmıyor ki muhtemelen haklı.
sanıyorum 11 nisan 2017'de çok çok sevdiğim bir insanla buluşup onun önerdiği yiyeceği yerken onunla sohbet ettiğim o an.
o zaman daha kasıntı bir insandım, şimdi olsam onun o zamankinden daha fazla keyif almasını sağlardım sanırım, n'apalım...
bir de onu en son o zaman yüzyüze gördüm, sonra yollarımız ayrıldı
ara sıra konuşuyoruz, bazen çok sık oluyor, belki yeniden kesişir yollarımız kim bilir.
içten içe hoşlandığım arkadaşımla, başka yer kalmadığı için aynı yatağı paylaşırken, hiç ummadığım bir anda bana sarılıp uyuduğu o an (ben sırtımı dönmüş uyuyordum, o başlattı). tabi ki sorduğumda "ya çok içmiştim kusura bakma, ben kızlardan hoşlanıyorum" cevabını aldım. olmadı, yine yalnızım.

öyle samimisi, öyle kendiliğinden gelişeni, öyle güzeli bir daha asla olmayacak sanırım.
bitse de geçse dediklerimin dışında kal"an". zamanın vücudum üzerindeki tesiri beni telaşlandırıyor. keşke hep 20 yaşında kalsaydım.
gerçek sevginin hissedildiği an,
gözlerine doya doya bakabildiğim o "an"
tam da şu an.
dışarıda sert bir yağmur yağıyor, hafif üşüyorum. elimde şarabım, arkada bon iver plağı dönüyor. calgary çalıyor. köpeğim köşesinde uzanmış, sağlığını toparladı epey. taşındığımıza en çok o sevindi. dün seviştiğim adam onu neden birden bire komodin üstünde bir notla veda etmeden bıraktığımın hesabını sormak üzere bilmem kaçıncı kez arıyor. umursamıyorum, çünkü şu anım bugünüm benim.
yoğun günler beni bekliyor biliyorum ama zamanı şu an durdurmuşum sanki. tüm telaşlarım yerini şarabın nefis tadına bırakmış gibi. alkol damarlarımda beynime akarken kendi krallığımın kralı olmanın keyfini yaşıyorum.

yaşanılan en güzel an o an içinde bulunduğun andır. çünkü gerçek anlamda sahip olduğumuz başka hiçbir şey yok. geçmiş hayaletlerin, gelecek tanrıların güdümünde. arada nefes almayı unuttuğum günler durup anın tadını çıkarmayı hatırlatıyorum kendime.
şu an şu saniye hiç bitmesin istiyorum. biliyorum bitecek, ben sonraki saniyeyi arzulayacağım. zamanlar anlar insan için elbette ancak insan işi şeyler değil. hükmetmektense bize sahip olmasına izin verelim.
aktifin aleti içindeyken ve gevşediğin an böyle gidip gelince kalçalarına değen kaşıkları hissettikçe zevk alıyorsun ya o an bitmesin :)
bu başlığın kasım ayında yağmur yağarken hortlaması tesadüf değil bence.
bak abimiz november rain diyor, (bkz:nothing lasts forever ) diyor.