iyi geceler anne

marsha norman (kendisi birleşik devletler den bir oyun yazarı) pulitzer ödüllü eseri. <br> <br>oyunda, anne ve kızı bir şekilde bir kenara bıraktıkları, yıkıp kırdıkları ilişkilerini sorguluyorlar. <br> <br>kızın yazdığı bir mektup var bir de: <br>---- spoiler gibi sanki ---- <br> <br>senin yavrundan artakalanım ben. <br>eski bir bebeklik fotoğrafımı buldum. bir başkasıydı o; ben değildim. pembe, şişman, daha hastalık, yalnızlık nedir bilmeyen, bağırdığı zaman beslenen, uzanan, kucağa alınan, tekmeleyen ama kimselerin canını yakmayan, canı çektiğinde gözlerini kapar kapamaz uyuyabilen biriydi o. <br> <br>öyle yatıp, başının üstünde dönüp duran renklere gülen, benekli balinasını düşleyip hemen hergün yeni bir muziplik öğrenmiş olarak uyanan, yatağında salyası aka aka yuvarlanan, üstüne yorganı çeken elini hisseden biriydi. böyle biri olarak yola çıktım, artakalan da bu işte. <br> <br>işte bütün mesele bu. o, benim yitirdiğim biri. hiçbir zaman olamadığım, olmaya çalışıp da ulaşamadığım. hep yolunu gözlediğim ama hiçbir zaman gelmeyen biri o. ve hiç gelmeyecek olan. işte görüyorsun ya, şu dünyada, hatta şu evde ne olup bittiği değil önemli olan. yolu gözlenmeye değer biriydim bir zamanlar. oysa beceremedim. kendimi... kendimi umursayabilirdim. beklediğim o ben hiç gelmeyecek. sana arkadaşlık etmek dışında bir anlamı yok artık kalmamın. üstelik bu da yeterli bir gerekçe değil çünkü... keyifli bir arkadaş değilim... <br> <br>tuhaf bir düşünce takılmıştı kafama. bilmem, belki de o kadar tuhaf değildir. neyse. noelden sonra, bu kararı aldıktan sonra, kimi zaman, beni burada tutabilecek, uğruna kalmaya değecek bir şey düşünürdüm. bilir misin neye varırdım? gerçekten bir şey sevmiş olsaydım, sözgelimi sütlacı ya da kahvaltıda mısır gevreği ya da buna benzer bir şeyi, gerçekten sevmiş olsaydım, bu bile yeterli olabilirdi. <br> <br>neyse anne boşver. <br>şimdi, neden yaptığımı soran olursa yalnızca bilmediğini söyle. beni sevdiğini, benim de seni sevdiğimi bildiğini söylersin. her gece olduğu gibi bu gece de oturduğumuzu, benim kalkıp, seni öpüp, iyi geceler anne dediğimi, yatak odasının kapısının kapandığını duyduğunu, hemen sonra silah sesinin geldiğini söylersin. ir nedeni varsa da eh işte onu da beraberinde götürdü dersin. <br> <br>çok özel bu. özel bir gece bu. senin ve benim gecem bu. başka kimsenin paylaşmasını istemiyorum. <br>şimdi, silah sesini duyduğunda içeri girmeni istemiyorum. her şeyden önce bunu kendi başına yapamazsın ama çabalamanı da istemiyorum. dawson ı ara, sonra polise telefon et, sonra da agnes i ara. buraya birisi gelene kadar bir şeylerle uğraşman gerek. kakao yaptığın kabı yıkarsın. kapının zili çalana dek yıka o cezveyi. bir saat de sürse sakın yıkamayı kesme. <br> <br>gitme zamanım geldi anne. <br>beni durdurmaya çalışma anne, yapamazsın. <br>iyi geceler anne... <br>---- spoiler gibi sanki sonu ---- <br> <br>--- spoiler gibi 2 ---- <br>"anne, manikürünü yapayım, gel" dedikten sonra ekler "anne, intihar edeceğim.... bu gece" <br>---- spoiler gibi 2 sonu ----