kendine açılmak

beraberinde kendinle barışık olmayı da getiren süreçtir.*
birisine açılmadan ilk önce kendine karşı dürüst olmak gerekiyor. kendini farketmen biraz geç olmuş olabilir. çünkü toplum bu yönelimini sapıklık ve ahlaksızlık olarak tanımlar. belki kendini inkar etmişsindir. fakat sen yok saydıkça sana zarar verir.
kendimi fark etmek değilde adlandırmak 29 yılımı aldı.* yoksa ne hissettiğimden yıllardır emindim. sadece adını koyamadım bi türlü.
6.sinifta pornoda gayleri gordugum an erkeklerden hoslandigimi anlamistim ama bir turlu tam anlamiyla kabullenememistim, bu sene onu gerceklestirdim. iyikide kabullenmisim diyorum, en basta kendimle baristim. farkli bir seyler deneyimledim ve gercekten hosuma gittigini , yonelimimin bu oldugundan emin oldum,
kim bilir belki kendimle barisabilseydim belki hayat benim için bambaşka olabilirdi. kendimi afedemiyorum.
çok safım ben ya,çabuk inanan,çabuk kanan,kendini çabuk kaptıran bir insanım,konuştuğu insana hemen bağlanan,gittiği zaman üzülen,üzüldüğü zaman...işte öyle be !
çocukluğumdan beri kadınları düşünüp mastürbasyon yapmama, birşeylerin farkında olmama rağmen kendimi kabullenişim ve kendime açılmam uzun sürdü. toplumun eşcinselliğe bakış açısının büyük etkisi var elbette.
öncelikle insanın kendisiyle barışık olmasını gerektiren davranıştır. sonrasında kendisine açılablir.
kendiyle sosyalleşmeye kadar varır. iyi bir şeydir.
sancılı durum. farklı psikolojik rahatsızlıklara sebebiyet oluşturma ihtimali var (kendimden biliyorum), dikkatli olmak, gerekirse yardım almakta fayda var