o

üçüncü tekil şahıs.
üçüncü tekil şahıs
adını öğrenemedim, soramadığım, karşısında afallayıp aptallaştığım, ölene kadar unutamayacağım, platonik aşkım.
ıki yıl sonra tekrar burada, geçen ay yakın aralıklarla iki entry girdi, bekledim belki bir mesaj yazar o kusursuz parmakları ile ama...
belli ki bende yarattığı heyecanın binde birine sebep olamadım onda!
"ziyanı yok gülüşü yeter bize" diyordu çok sevdiğim bir film repliği.