hayatım boyunca hep acaba gerçekten güzelmiyim lan diye kendimi yedim.
arkadaşlarım falan da güzelsin falan diyorda bi türlü inanamıyorum.
yok mu şöyle bi babayiğit bana doğruyu söylesin.
geçenlerde bana yazan bir çocuğa, he iyi tamam da ben eşcinselim dediğimde, değişik olup denenebilir dedi.
o gün bugündür yaptığım yanlışın nerde olduğunu bulmaya çalışıp, yatağımdan çıkmıyorum.
unutmak zorunda olduğum söyleniyor bana.
unutmayacağım çünkü bu duyguyu kaybetmek istemiyorum.
ne yaparsa da yapsın ya da yapmazsa demek daha doğru vazgeçmeyeceğim ondan.
bir insanın içini görmek derler ya, içini gördüm ben onun. maskesiz, korumasız, saf halini gördüm.hayatım boyunca da gördüğüm en güzel şeydi o.
neye ihtiyacı var bilmiyorum, bilmeden birşeyde yapamıyorum.
sessiz kalıp uzaktan durmayı tercih ettim bende. onun sevdiği şeyleri yapıp onun hissini yakalamaya çalışıyorum işte.
eskiden sevdiğim şarkıları ona gönderir, paylaşırdım.
şimdi bunu dinlese severdi diyorum ama onunla paylaşmıyorum.
kendini ne kadar zorladığını biliyorum benimle olmamak için, olmaması lazım derken yüzündeki ifadenin fotoğrafını çektim aklımda gözümü kapattığımda onu görüyorum.
onunla uyuyup, onunla uyanıyorum.
bu yüzden vazgeçmeyeceğim, unutmayacağım.
isterse bütün dünya unut desin, ben bu hissi bırakmayacağım.
yıllar önce buradan tanıştığım bir hanım vardı, öyle sohbet edip birbirimizi dinliyorduk. geçenlerde facebook'umu tekrar açtığımda gördüm ki evlenmiş, bir çocuğu olmuş.
o o zamanlar çektiği acıyı atlatabilmiş, hatta tamamen farklı bir hisse evrilmiş bense hala aynı yerde atamadığım adımlarımı sayıyorum.
yıllar önce buradan tanıştığım bir hanım vardı, öyle sohbet edip birbirimizi dinliyorduk. geçenlerde facebook'umu tekrar açtığımda gördüm ki evlenmiş, bir çocuğu olmuş.
o o zamanlar çektiği acıyı atlatabilmiş, hatta tamamen farklı bir hisse evrilmiş bense hala aynı yerde atamadığım adımlarımı sayıyorum.
ortamda 'butch' olarak adlandırılırlar ki bence aslı bu değildir. bir erkekten daha erkek davranırlar ve bu iticidir aslında. höt keserimler falan havada uçuşur.
12 yaşına kadar yaşadığım binanın tavan arasına apartmanda yaşayan insanlar eskilerini, kullanmadıkları ama birgün kullanacaklarını düşündükleri eşyaları koyalardı. bir çocuk için hazine değerindedir efendim o eşyalar zira kendinizi bir define bulmuş gibi hissederseniz.
öyle muhteşem bir alandır tavan arası.
