aysel git başımdan

attila ilhan şiiri, çok sevdiklerimden biri.

kendi sesinden:



aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum.
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
aysel git başımdan istemiyorum.

benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
dağıtır gecelerim sarışınlığını
uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
aysel git başımdan ben sana göre değilim.
benim için kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

ıslığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
yanlış şehirlere götürür trenlerim.
ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.
aysel git başımdan ben sana göre değilim.
ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.

sevindiğim anda sen üzülürsün.
sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
sakın başka bir şey getirme aklına.
aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.
aysel git başımdan seni seviyorum...
dövsen daha iyiydi dedirten şiirdir.
ters köşe yapan attila ilhan şiiridir

"aysel git başımdan seni seviyorum. "
sevdiğimiz insanlar için nelerden vazgeçebiliriz? onlar için neleri göze alabilir, ne kadar ileri gidebiliriz? sevgimizden vazgeçebilecek kadar sevebilir miyiz? bu şiir bana biraz böyle bir his veriyor. sevdiği kişiyi öyle bir yere koymuş ki şair, kendisini asla ona lâyık göremiyor ve sevgisinden vazgeçmek için kendisine telkinler veriyor bir nevi.