bekle bizi istanbul

vedat türkali'nin muhteşem şiiridir ve bugünler için yazılmış gibidir.


istanbul

salkım salkım tan yelleri estiğinde
mavi patiskaları yırtan gemilerinle
uzaktan seni düşünürüm istanbul

binbir direkli halicinde akşam
adalarında bahar
süleymaniyende güneş
hey sen güzelsin kavgamizin şehri

ve uzaklardan seni düşündügüm bugünlerde
bakışlarimda akşam karanlığın
kulaklarimda sesin istanbul

ve uzaklardan
ve uzaklardan seni düşündügüm bugünlerde
sen şimdi haramilerin elindesin istanbul

plajlarinda karaborsacılar
yağli gövdelerini kuma sermiştir.
kürtajli genç kızlar cilve yapar karşılarinda
balikpazarinda depoya kaçırılan fasulyanın
meyvesini birlikte devşirirler
sen şimdi haramilerin elindesin istanbul

et tereyağı şeker
padişahin üç oğludur kenar mahallelerinde
yumurta masaliyla büyütülür çocuklarin
hürriyet yok
ekmek yok
hak yok
kollarin ardindan baglandi
kesildi yolbaşlarin
haramilerin gayrisina yaşamak yok

almiş dizginleri eline
bir avuç vurguncu müteahhit toprak agasi
onlarin kemik yalayan dostlari
onlarin sazi cazi villasi doktoru dişçisi
ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel
ve sen
ve sen haktan bahseden ortaköyün cibalinin işçisi
seni öldürürler
seni sürerler
buhranlar senin sirtindan geçiştirilir
ipek şiltelerin istakozlarin
ve ahmak selameti için
hakkinda idam hükümleri verilir

haktan bahseden namuslu insanları
yagmurlu bir mart akşami topladilar
karanlik mahzenlerinde şehrin
cellatlara gün dogdu
kardeşlerin acisiyla yanan bir çift gözün vardir
bir kalem yazın vardır
dudaklarini yakan bir çift sözün vardır
söylenmez…

haramiler kesmiş sokak başlarini
polisin kirbaci, celladin ipi, spikerin çenesi, baskı makinesi
haramilerin elinde

ve mahzenlerinde insanlar bekler
gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer
bebeklerin hasreti içlerinde gömülü
can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde

boşuna çekilmedi bunca acilar istanbul
bulutlarin ardinda damla damla sesler
gülen çehreleri ve cesaretleriyle
arkadaşlar çikti karşima
dindi şakalarimin agrisı

bir kadin yoldaş tanirdim
bir kardeş karısı
hasta cigerlerini taşidigi çelimsiz kemikli omuzlari
ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi
cellatlara emir verildigi gün haramilerin sarayinda
gebeliğin dokuzuncu ayinda
aç kurtlarin varoşlara saldirdigi
tipili bir gece yarisi
sirtinda çok uzak bir köyden indirdi
otuzbeş kiloluk sırrimızı
zafer kanli zafer kipkirmizi

boşuna çekilmedi bunca acilar istanbul
bekle bizi
büyük ve sakin süleymaniyenle bekle
parklarinla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla
mavi denizlerine yaslanmış
beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle
ve bir kuruşa yenihayat satan
tophanenin karanlik sokaklarinda
koyunkoyuna yatan
kirli çocuklarinla bekle bizi

bekle zafer şarkilariyla caddelerinden geçişimizi
bekle dinamiti tarihin
bekle yumruklarimiz
haramilerin saltanitini yıksın
bekle o günler gelsin istanbul bekle
sen bize layıksın

vedat türkali

ey sen ne güzelsin kavgamızın şehri, büyüksün! şu an yanında olmasak da kalbimiz seninle atıyor.

haramilerin saltanatını yıkacağız!








bestesi onur akın'a aittir, ilk onur akın söylemiştir grup baran bünyesinde. edip akbayram versiyonu ise benim en sevdiğimdir.

çok söylerlermiş bunu.çok güzel söylerlermiş. sevinçle, inançla ve umutla... söyleyenler azalmış git gide sonra.

vedat turkali bunu yazdığında haramilerin elindeymiş istanbul. bugün hala haramilerin elinde.umutla,inançla söyleyenlerin zamanında da haramilerin elindeymiş. ama onların umrunda olmazmış hiç, öylesine kuvvetli bir umutmuş onlarınki çünkü. "haramilerin saltanatını yıkacağız" kısmını daha bir gür sesle söylerlermiş.

ben pek çok konuda umudunu yitirmiş bir insanım.ama..
haramilerin saltanatını yıkacağız.yıkacağız.
o güzel insanların hatrına yıkacağız. yıkılacak birgün.
yıkılacak.
hem de en yıkılmaz sandığı bir anda yıkılacak. biz yıkacağız.

birgün mutlaka!