bütün arkadaşların eşcinsel veya kadın olması

şanslı insan olabilir.heteroseksül tayfa ile fazla anlaşamıyorum.muhabbetleri belli kadın-seks-futbol-siyaset.bu çemberden çıkanlar fazla yok.ayrıca gizli bir ibne olduğum için insanlarla belli bir samimiyetten sonra aşk ve seks hayatına getiriyor muhabbeti.yalan söylemek zorunda kalıyorum.32 yıllık hayatım boyunca çok fazla yalan söylediğim için artık dayanılmaz bir hale geldi yalan söylemek.heteroseksüellerle çok yakın arkadaş olamıyorum bu yüzden.belki de aralarında çok iyi ve beni anlayabilecek insanlar mevcuttur ama bunu ortaya çıkarmaya dahi uğraşmıyorum.eşcinsellik insanı bu şekilde yönlendiriyor malesef.kendilerine açık olduğum iki heteroseksüel arkadaşım var onlarda başka şehirlerde yaşıyorlar.
eşcinsel arkadaşım ise saysısı 4 ü geçmiyor.galiba sorun bende arkadaş edinmekte sıkıntı çekiyorum ama bu halimden de şikayetçi değilim.insanları tanımak beni yoruyor.dertleri,hayalleri,istekleri,aşkları,aileleri gibi şeyleri dinlemek istemiyorum.dinleyince beyin ve duygusal yönden çok ağır geliyor.sınırlı arkadaş çevresi gayet streil ve konforlu.yenilerine gerek yok.ister heteroseksüel ister gey olsun.az insan çok huzur.
açık eşcinsel birinin heteroseksüel erkeklerle iletişiminde zaman içinde dilinin yanmasından dolayı gerçekleşen şeydir. adam eşcinsel olduğum için direk kendisine asılacağımı sanıyor. üniversite öğrencileri içinde kültürlüsünden kültürsüzüne kadar hepsi böyle. bir alışma süreci geçiriyor en azından. bu yüzden ben de heteroseksüel bir erkek geldiğinde yeni gelin gibi yere bakıp muhatap olmamayı seçiyorum. konuşmaya dahil olmuyorum örneğin. kadın veya eşcinsel bir birey karşısında rahatlıkla yardırıyorum ama. çoğu gey benim gibidir herhalde ya da ben malım. bilemedim