çocuğunun eşcinsel olduğunu öğrenmek

türkiye'deki ailelerin aile gruplarında konuştuklarını okuyorum da, amanın ne tepkiler, ne panikler, ne hurafeler, beni benden alıyor anlatılanlar. bir de tabii bunlar, aile gruplarına kadar gelebilecek kapasitede olan insanların tepkileri. buralara gelmeyecek kadar bağnaz insanların evlerinde ne dramlar yaşanıyor kimbilir.

"çocuğum öldü gibi hissettim, dünya başıma yıkıldı" falan diyen aileleri hiç anlamıyorum. alt tarafı çocuk bin bir güçlükle "anne ben eşcinselim" demiş. bağrına basıp sevgi, anlayış, şefkat göstereceğine, çocuğum öldü sandım ne demek amk. "anne ben adam öldürdüm" dese bu kadar manyak tepkiler almaz insan yani yemin ediyorum.

"eşcinsel olduğunu söyledi ama hiç oralı olmadık, kabullendiğimizi görürse cesaret alır, daha çok eşcinsel olur, kabullenmediğimizi görürse belki vazgeçer" diyenler de var. bu da tabii çocukların daha da içine kapanmasına veya isyan etmesine neden oluyor.

daha intihar etmek isteyen, hatta çocuğunu öldürmek istediğini söyleyen tipler var ki, bu itirafları okuyunca çok pis küfürler sayasım geliyor.

bu aile destek gruplarına bütün aileler gitmeli, yoksa böyle gerizekalı gerizekalı tepkiler veriyorlar cehaletten, olan hem kendilerine hem de o eşcinsel gençlere oluyor. cehaletten kırılıyor bu ülke.

ailesine açıklayacak eşcinsel gençlere de tavsiyem, ailenizi böyle gruplarla veya doktorlarla iletişime geçirip, doğru bilgileri edinmelerini sağlayın, yoksa valla görünen o ki, en eğitimli sandığınız aile bile konu eşcinsellik oldu mu, bir hurafeler yumağının içinde buluyor kendini.
bence islamcı bir aileniz varsa uğraşmayın. evlat katline uğrayabilirsiniz.
çok imreniyorum ailesi yanında olan insanlara. bizimkiler yemeğini evini veriyorum yeter kafasındalar.
narsist ebeveynler lütfen çocuk yapmasın.
aileler destek grubuna gitmeliymiş. türkiye'de böyle bir şeyin olacağını sanmıyorum. daha çocuğunu sinemaya götürmekten aciz ailelerden bahsediyoruz. üç tarafı denizlerle çevrili ülkede deniz görmemiş çocuklar var. kaldı ki zaten eşcinsel evliliklerin yasal olduğu birleşik devletler, birleşik krallık gibi ülkelerde bile sorumsuz aileler var. norveçlilerin %80'inin eşcinsel evliliklere karşı olduğunu okumuştum hatta bir yerde. bu dünyadan pek bir şey beklemeyin, aileleriniz kabul etmiyorsa üzülmeyin. benimkiler mesela bu konuda tepkisiz kalmışlardı, ben de ona bile şükretmiştim. bir de bazı lgbt bireyler var ki, kendilerini dünyanın en önemli bireyleri olarak görüyorlar. onlara göre herkes onları kabul etmeli, herkes birbirini sevmeli falan. yok öyle bir dünya. kimse kimseyi sevmek zorunda değil. ki atıyorum 7 milyar insan lgbt bireyleri olduğu gibi kabul etti, geri kalan insanlar illa lgbt bireylerden nefret edecek. lgbt'nin içinde de ayrışmalar var. mesela ben lgbt komünitesine ait hissetmiyorum kendimi, eşcinsel olmama rağmen. gençlere tavsiyem, high school musical tarzı "her şey güzel, cennetteyiz" tarzı gösterileri izlemek yerine 90'ların animelerini falan izleyin. çünkü o animeler kötülük ile iyiliğin, kesinlikle hayatımızda olacağını ve önemli olanın bu iki tarafı dengelemek olduğunu öğretiyor. bence biraz daha gerçekçi olun.