homoseksiyonist

Durum: 51 - 2 - 0 - 0 - 17.11.2018 00:26

Puan: 686 - Sözlük Kezbanı

4 ay önce kayıt oldu. 7.Nesil Yazar.

0
  • /
  • 3

veda etmek zorunda kalmak

hele o kişi her şeyden,herkesten çok sevdiğinizse çok zordur.
zorunda olmak,mecbur kalmak, ne derseniz bilemiyorum. bir başlıkta kendim için 1-2 yıl mutlu olacağımı sanmıyorum demiştim. yanılmayı o kadar isterdim ki... çocuksun,gençsin eğer okumak istiyorsan birine bağlanmak zorundasın. mecbursun..

anal bölge için doktora gitmek

hayatımda 1 kez anal ilişki yaşadım oda 4 ay önceydi şu an öyle bir durumum yokta merak ediyorum acaba doktora gittiğim zaman anal bölge ile ilgili bakınca ilişki yaşandığını anlar mı acaba ??

26 diyip 35 yaşında olmak

başıma gelmişti bu. ama asıl yaralayan ben onu her haliyle sevmişken o beni değilde bedenimi sevdi ve gitti. ilkim bi yandanda sonum oldu :( iyi geceler

bir erkeğin en güzel yeri

soyutsa zeka somutsa omuzları <3

trans olmak

trans bir bireyim kimse bilmiyor, bilenlerde zaten beni hayatından sildi sadece çocukluğumdan itibaren gelişen şeyleri anlatmak istedim çünkü anlatamamak o kadar kötü ki.
ilk kız olmak istediğim zaman 6 yaşlarımdaydım hafızamda kalan en eski anı odur belki, parka gitmiştim ve sallanan kızlar vardı saçları upuzundu birden anne benim niye saçlarım böyle değil savrulmuyor dediğimi ve annemin o tokat gibi cevabı geliyor
- sen erkeksin de o yüzden..
sonrasında bu durumu çok düşündüm o zamanlar internet yoktu evimizde ki olsa da trans olmak ya da lgbt+i hakkında hiçbir bilgim yoktu yaşadığımız yer çok çok küçüktü zaten. yaşım ilerledikçe daha da artıyordu diğer kızlara özenmem ama belli etmemem gerektiğini çok iyi biliyordum doğuştan yüklenmiş bir içgüdüydü sanki bana.evde kimse yokken annemin elbiselerinden giyer makyaj yapar aynada kendime bakar neden böyle giyinemiyorum diye o sürdüğüm maskara göz kalemi hortlak gibi yapardı beni ağlarken. o zamanlar 12-13 yaşındaydım ve durumun biraz daha farkına vardım ister istemez farkediyorsun çünkü bu bedende yaşıyorsun ama aslında yaşamıyorsun sadece o bedene can veriyorsun ama can verdiğin beden senin taşıdığın kişisel özelliklerin hiçbirini fiziksel anlamda karşılayamıyor. sonrasında internette gezmeye bir sürü araştırma yapmaya başladım. kendimi en azından gay olarak gizli bi şekilde yaşayabileceğime adapte etmeye çalıştım bir kaç ay ve bu sürede hala eşcinsellik ile ilgili her şeyi araştırıyordum. ama sonrasında farkettim ki bu dizginlenebilecek bir şey değildi ya siz bir erkeğe makyaj yaptırabilir etek giydirebilir misiniz ortalığı birbirine katar bende o gömlekleri giydiğim zaman öyle oluyordum ama sesimi çıkaramıyor çok mutluymuş gibi görünmeye çalışıyordum. yaşım 15 olduğunda ergenlik devreye girince işler sandığımdan da kötü oldu çünkü bir erkek görünümüne çok daha yaklaşmıştım ama hala tam olarak erkek olarak görmüyordum kendimi içimdeki kız çocuğu sayesinde. yaşım 15-16-17 oldu ve ben 17 yaşına kadar aptal ergen erkek çocuğu gibi görünmek zorunda kaldım ve bundan nefret ederek yaptım ama tabiki tam olarak yapamadım sebebi bir kız olmamdı buna artık tamamen emindim.okulda ipne top karı gibisin gibi milyonlarca hakarete tacize şiddete maruz kaldım yolda yürürken başım eğik gezmeye başladım içimden hem kendime hemde beni kabul etmeyen bu topluma sürekli küfür etmeye başladım. ta ki artık içimdeki kız çocuğu büyümeye başladığı ana kadar içimdeki kız çocuğu büyüdü ve ergenliğe girdi diyebilirim resmen çünkü artık ağlamayı geçtim şiddeti geçtim kendimi öldürme noktasına geldim. giydiğim kıyafetler diğer kızlara hayranlık içinde bakışlarım neden ben böyle değilim diye iç geçirişlerim iyice bastırmaya başladı. ve kendime sordum olduğun gibi ölmek mi istiyorsun hissettiğin gibi yaşamak mı istiyorsun dedim, ardından gardırobumu tamamen boşaltıp içindekileri attım tabi ki daha reşit olmadığım için ve aileme durumu açıklayamadığım için dolabımdaki erkeksi kıyafetleri atıp yerine feminen kıyafetler değil de unisex tercih ettim ve daha çok kendimi yansıtan renkler giymeye başladım gri siyah gibi renklerden kurtulup küçükken istediğim tozpembe sweeti ilk giydiğim anı ölen kadar hiçbir güç aklımdan çıkaramayacak buna eminim. slim fit pantolonlar giymeye başlamıştım belki bunlar zaten olması gereken şeylermiş gibi gelebilir size ama ben ve diğer kardeşlerim (4 erkek kardeşiz) tamamen erkeksi kıyafetler ve aralarında bir tek ben öyle durunca garipmiş gibi hiçbir zaman izin vermemişlerdi istediğim gibi giyinmeme. babam annem bana sormaya başladı neden eskisi gibi giyinmiyorsun vs vs vs babam hakaret etti bir sürü annem biraz daha frenleyici taraf olmaya çalıştı en azından denemişti ve bu bile bana bir fırsat yaratmıştı anneme daha yakın hissetmem için bu konuda. neyse gardırop sorunu bir şekilde çözüldü ya da ben artık duymamaya başladım hakaretleri.
ilerlemek istiyordum daha çok ama aileme tamamen bağlıydım ekonomik anlamda üniversite okumam gerekiyordu ve kesinlikle o masrafları tek başıma karşılayamazdım düşüncem buydu. ve onlara söylemedim hala söylemedim bu yüzden hormon tedavisine başlamış değilim, ancak kendimi ekonomik olarak özgür hissettiğim ilk gün onlara söyleyeceğim buda benim söz mektubum olsun kendime burdan. şimdiyse ankara’nın ... semtinden denizli de üniversite okumaya geldim, burada çekineceğim ya da korkacağım hiç kimse yok o yüzden artık kapalı bir kutunun içine sıkışmış bir genç kız gibi değilde özgür bir kız gibi hissediyorum. her ne kadar erkek bedenine sahip olsamda..

8 gün 11 saat 47 dakika 2 saniyedir sevişmemek

sevişmemek,sevişmek güzeldir basitleşmediği sürece, der susarım

yemedim yedirdim giymedim giydirdim diyen ebeveyn

canım anneciğimin yaptığı ama hiçbir zaman söylemediği bir cümle. zira kendisi nasıl istiyorsan öyle yaşa bn yaşayamadım deyip beni bir yandan mutlu ederken bir yandan da onun yaşamaması beni üzüyor

bu kalp seni unutur mu

bu kalp seni unutmaz belki başka başka bedenlerde arar bu kalp sende bulduğunu ama yine aynı kalp bulamaz kimsede sende bulduğunu

dünya hassas kalpler için bir cehennemdir

hassas kalpliyim acı çekiyorum mutluluğu bulmak ne kadar zor olabilir diye her gün soruyorum kendime her gün bir önceki günden daha zor olduğuna kanaat getiriyorum, yaşım küçük ilerde olur muyum bilemem ama önümüzdeki 1-2 yıl kesinlikle mutlu olamayacağım.

cinsel hayatınızı bir şarkı ile anlatın

hadi yüreğim ha gayret hele sıkı dur hele sabret başını eğme dik tut bu bi rüyaydı farzet hadi hadi yüreğim ha gayret
sertab erener-rüya

bel çevresindeki yağlar

varmı yokmu bilmediğim ama vücudumun hiç sıkı olmadığını bildiğim için illaki yürürken sallanıyordur ;-)

bir babanın yapabileceği en büyük şerefsizlik

en büyük şerefsizlik diye bir şey yoktur benim babamda bana karşı yapacağı her şeyi özenle seçip nasıl bi öncekinden daha iyi bir şerefsizlik yaparım diye düşünüyor sanırım

türk erkeklerinin yüzde kırkının gay olması

belki bana yazmadın ama ben yine de söylemek istiyorum yönelim doğuştan gelir,yokluk sonradan var olur o kadar çok yokluktan bizlerle birlikte olmak isteyen sözde “erkek” var ki ben bundan bahsettim ;)

türk erkeklerinin yüzde kırkının gay olması

bana soracak olursan 40 az kalır.
kendini eşcinsel olarak tanımlayan 40 tır belkide ama aslında eşcinsel olan 80 hatta 90 ları geçmektedir bence

eşcinsel rolünde izlemek istediğiniz oyuncular

can yaman kesinlikle. asla oynamam gibi bir iddiada bulunmuş belki bu düşüncem adice gelebilir ama piyasadan düşüp önüne gelen tek rolün o olmasını ve tekrar parlaması için tek umudun o rol olmasını veee kabul etmek zorunda olmasını isterdim.(sadece bir temenni çünkü açıklamasındaki yargılar beni o kadar rahatsız etti ki)

tanış buluş sev seviş ayrıl

hiç sevmediğim ve yapmadığım eylem kandırılma konusunda bir kez yaşadığım deneyim dışında tabi

sözlükçülerin bildiği veya öğrenmek istediği diller

rusça hep konuşmak istemiştim ya meraklısıyımda ama bide fransızca böyle gırtlaktan konuşuyorlar falan çok hoş ;)

eşcinsellerde görülen kişilik bozuklukları

tatmin olamama
ne yaparsam yapayım ünlü bir şarkıcı bile olsam konser sırasında herkes bana hayran bi şekilde şarkılarıma eşlik ederken bile içimde hep bir bana şimdi neler diyolar ipne top gibi hakaretler düşünüp dururum ve hiçbir şeyden tatmin olamam böylesi büyüleyici bir anda bile bunu düşünürüm. tıptaki adı nedir bilmiyorum ama bu sadece bir tanesi ;((

sözlükteki yakışıklılar

çevrem tarafından yakışıklı tabiri ile ne kadar karşılaşsamda kendimi hiç sevmiyorum ve çirkin görüyorum. çünkü istediğim bedende değilim istediğim ruhla;(

alttaki yazara soracaklarım var

aslında yetenek de bir şans değil midir? yetenekli olabilmek ya da doğabilmek için şanslı olmamız lazım sonuçta herkes yetenekli doğsaydı yetenek diye bir kavram olmazdı ve şans diye de bir kavram olmazdı yani yetenek ve şans bir arada olmadıktan sonra ikisininde bir boka yaradığını düşünmüyorum.


-eğer şu anki düşüncelerinle yeniden doğma şansın olsaydı bu baskıyı göreceğini bilerek yine homoseksüel olmayı mı yoksa heteroseksüel olmayı mı isterdin?
  • /
  • 3

o lafı söylemek göt ister

islam'da eşcinsellik

günah mıdır değil midir bilmiyorum ama islamın şartlarından birisi olmadığına eminim. yani islam için olmazsa olmaz değildir.

sahabelerden birisi bir gün hz. muhhamed (sav)'e cennete girmek için ne yapması gerektiğini sorar.
hz. muhammed (sav) cevap olarak islamın beş şartını söyler ve bunlardan çıkmamasını tembihler. islamın beş şartı neydi?

1.şehadet getirmek
2.namaz kılmak
3.zekat vermek
4.oruç tutmak
5.hac'ca gitmek

allah'a karşı temel görevlerimizi yerine getirmemiz için eşcinsellik bir engel değildir. şüphesiz bunda da bir ibret vardır.

not: eksi oy veren, yazdığımın neresi yanlışta eksi verdin. gerçeklere gelemiyorsan o ayrı.

ayı sözlük erotik erkek fotoğrafları kampanyası

başlığı görüp ayı sözlük yazarları kendi fotolarını mı atacak acep diye düşünürken okudum aydınlandım evet yazarlar da kampanyaya dahil. zamanında bir yazar buraya sikini ve götünü attığı için bir kısım yazarlardan anlamsız linç yemişti. canı ufak süprizler yapıp ifşa çekiyorsa kime ne bundan.

yönetim olarak yapılan açıklamayı aynen tekrarlıyorum: "burası +18 bir sözlük lütfen nude atanları linçlemeyelim."

evet kendi erotik fotolarımı atmayı çok isterdim ancak sosyal mecralarda iç organlarıma kadar paylaştığım için gizemli erotik bir yanım kalmadı. pazara düşen ucuzlarcağğ fotolarımla burayı kirletmek istemem. sizler paylaşın biz beyenelim beybiler namnamham ^^

edit: dm"den gelen talepler üzerine 2 adet fotomu ekliyorum hadi bismillah.

http://i63.tinypic.com/atvokg.jpg

http://i67.tinypic.com/2e194qr.jpg

eski sevgiliyle fuck buddy olmak

sevgi kalmayan ilişkinin bir sonraki adımı. yeni birini bulmak, güvenmek, alışmak zor bir süreç olabiliyor. tanıdık, güvenilir bir bedenle fiziksel kimya uyuşuyorsa seks yapmaya devam etmektir.

ayı sözlükte takılırken yakalanmak

hornette yakalanmaktan iyidir

sevişirken ezana yakalanmak

bütün azgınlığı sonlandırır, zevk mevk kalmaz. sevişmeyi kesip, mekanı terk etmek ve evlere dağılmak en makulüdür.

sevişirken ezana yakalanmak

ben sevişirken bizde devam etmiştik, iki defa mı ne ezana denk geldik devam yani ama insan bir düşünmüyor değil. garip gelmişti bana , o an şöyle düşünmüştüm , millet namaz kılıyor kuran okuyor ben burada bir erkekle sevişiyorum.

ama şöylede bir durum var , bu toplum tarafından bizi etkileyen bir şey yani bir ülkenin dini nasıl oluyorsa ve sizinde dininiz neyse etkileniyorsunuz

öyle işte :=)

sevişirken ezana yakalanmak

güreşir gibi sevişmenin sonucunda sıcak bastığı için su molası olarak değerlendirilebilir.

hoşlanılan erkeğin kadınsı çıkması

hâlâ eşcinsel erkeklerin içinde kadın kimliğinin var olduğunu sanan tiplerin olduğunu gösteren başlık. senin içinde saklı bir kadın varsa bu sana özgü, bütün eşcinsel erkekleri genellemek zorunda değilsin. erkekten hoşlanıyorsa, kadın gibi hissetmek zorundaymış, bak hele. böyle saçma bir argüman olabilir mi? ne kadar yanlış anlıyor ve etrafa ne kadar yanlış tanıtıyorsunuz eşcinselliği. sayenizde millet bizi kadın olmak isteyen ve erkek kimliğinde bocalayan tipler sanıyor. sen feminensin diye herkes feminen olmak zorunda değil. eşcinsel bir erkeksem de kadın kılığındaki birinden hoşlanacak halim yok. adı üstünde bunun, kendi cinsimden, erkeklerden hoşlanıyorum. erkeksi diye uydurma bir kelime de çıkarttınız. erkeksi yoktur, erkek vardır. ne kimlik karmaşasıymış arkadaş. maçosu, kıllısı, tüylüsü çok mu önemli, erkek olsun yeter. kadınsı erkeklerin alıcıları da var, yani niye şikayet ediyorsunuz ki. hornette takılan mahalle delikanlıları hetero abiler fellik fellik kadınsı erkek arıyor. ben de gay bir erkek olarak erkek arıyorum. erkekten hoşlanmak sadece kadınlara özgü bir şey değil, bu kadar sığ olmayın. daha içinde bulunduğunuz durumun farkında değilsiniz. toplumun etiketlerini kendiniz de kendiniz için kullanıyorsunuz.

ekleme: şuna bak, pasif eşcinselliği ibnelik olarak gören, kendini bir erkeğe pasif etmenin kadınsı bir şey olduğunu vurgulayarak pasifliği aşağılamaya çalışan sözde eşcinseller de var. ne kadar komik. topluma ne kadar da uyum sağlamışsınız. insanların altta ya da üstte olmasına bakarak kendi kafanıza göre onlara cinsel kimlik mi dağıtıyorsunuz. erkeğin penisinin boyunu merak ediyorsa, onu içine alıyorsa, zaten kadın oluyormuş, ibne oluyormuş. böyle yorumlar var resmen bu başlık altında. bunlar gizli homofobik bence. pasif de olsa aktif de olsa eşcinsel bir erkek kendini kadın gibi hissetmiyorsa, cinsel ilişkideki rolüne bakarak onu kadınsı diye yaftalayamazsınız. bu resmen homofobiklik. erkek adam erkekle yatar yeğen. hiçbir eşcinsel feminen değildir, feminenleri de eşcinsel olarak göremiyorum. erkek kimliğindeyim, bundan memnunum, pasif oluyorsam da erkekliğimden bir şey kaybetmiyorum. bu işler sizin sandığınız gibi sığ işler değil. resmen toplumdaki genel kanıya dayanarak yorum yapıyorsunuz.

Toplam entry sayısı: 51

trans olmak

trans bir bireyim kimse bilmiyor, bilenlerde zaten beni hayatından sildi sadece çocukluğumdan itibaren gelişen şeyleri anlatmak istedim çünkü anlatamamak o kadar kötü ki.
ilk kız olmak istediğim zaman 6 yaşlarımdaydım hafızamda kalan en eski anı odur belki, parka gitmiştim ve sallanan kızlar vardı saçları upuzundu birden anne benim niye saçlarım böyle değil savrulmuyor dediğimi ve annemin o tokat gibi cevabı geliyor
- sen erkeksin de o yüzden..
sonrasında bu durumu çok düşündüm o zamanlar internet yoktu evimizde ki olsa da trans olmak ya da lgbt+i hakkında hiçbir bilgim yoktu yaşadığımız yer çok çok küçüktü zaten. yaşım ilerledikçe daha da artıyordu diğer kızlara özenmem ama belli etmemem gerektiğini çok iyi biliyordum doğuştan yüklenmiş bir içgüdüydü sanki bana.evde kimse yokken annemin elbiselerinden giyer makyaj yapar aynada kendime bakar neden böyle giyinemiyorum diye o sürdüğüm maskara göz kalemi hortlak gibi yapardı beni ağlarken. o zamanlar 12-13 yaşındaydım ve durumun biraz daha farkına vardım ister istemez farkediyorsun çünkü bu bedende yaşıyorsun ama aslında yaşamıyorsun sadece o bedene can veriyorsun ama can verdiğin beden senin taşıdığın kişisel özelliklerin hiçbirini fiziksel anlamda karşılayamıyor. sonrasında internette gezmeye bir sürü araştırma yapmaya başladım. kendimi en azından gay olarak gizli bi şekilde yaşayabileceğime adapte etmeye çalıştım bir kaç ay ve bu sürede hala eşcinsellik ile ilgili her şeyi araştırıyordum. ama sonrasında farkettim ki bu dizginlenebilecek bir şey değildi ya siz bir erkeğe makyaj yaptırabilir etek giydirebilir misiniz ortalığı birbirine katar bende o gömlekleri giydiğim zaman öyle oluyordum ama sesimi çıkaramıyor çok mutluymuş gibi görünmeye çalışıyordum. yaşım 15 olduğunda ergenlik devreye girince işler sandığımdan da kötü oldu çünkü bir erkek görünümüne çok daha yaklaşmıştım ama hala tam olarak erkek olarak görmüyordum kendimi içimdeki kız çocuğu sayesinde. yaşım 15-16-17 oldu ve ben 17 yaşına kadar aptal ergen erkek çocuğu gibi görünmek zorunda kaldım ve bundan nefret ederek yaptım ama tabiki tam olarak yapamadım sebebi bir kız olmamdı buna artık tamamen emindim.okulda ipne top karı gibisin gibi milyonlarca hakarete tacize şiddete maruz kaldım yolda yürürken başım eğik gezmeye başladım içimden hem kendime hemde beni kabul etmeyen bu topluma sürekli küfür etmeye başladım. ta ki artık içimdeki kız çocuğu büyümeye başladığı ana kadar içimdeki kız çocuğu büyüdü ve ergenliğe girdi diyebilirim resmen çünkü artık ağlamayı geçtim şiddeti geçtim kendimi öldürme noktasına geldim. giydiğim kıyafetler diğer kızlara hayranlık içinde bakışlarım neden ben böyle değilim diye iç geçirişlerim iyice bastırmaya başladı. ve kendime sordum olduğun gibi ölmek mi istiyorsun hissettiğin gibi yaşamak mı istiyorsun dedim, ardından gardırobumu tamamen boşaltıp içindekileri attım tabi ki daha reşit olmadığım için ve aileme durumu açıklayamadığım için dolabımdaki erkeksi kıyafetleri atıp yerine feminen kıyafetler değil de unisex tercih ettim ve daha çok kendimi yansıtan renkler giymeye başladım gri siyah gibi renklerden kurtulup küçükken istediğim tozpembe sweeti ilk giydiğim anı ölen kadar hiçbir güç aklımdan çıkaramayacak buna eminim. slim fit pantolonlar giymeye başlamıştım belki bunlar zaten olması gereken şeylermiş gibi gelebilir size ama ben ve diğer kardeşlerim (4 erkek kardeşiz) tamamen erkeksi kıyafetler ve aralarında bir tek ben öyle durunca garipmiş gibi hiçbir zaman izin vermemişlerdi istediğim gibi giyinmeme. babam annem bana sormaya başladı neden eskisi gibi giyinmiyorsun vs vs vs babam hakaret etti bir sürü annem biraz daha frenleyici taraf olmaya çalıştı en azından denemişti ve bu bile bana bir fırsat yaratmıştı anneme daha yakın hissetmem için bu konuda. neyse gardırop sorunu bir şekilde çözüldü ya da ben artık duymamaya başladım hakaretleri.
ilerlemek istiyordum daha çok ama aileme tamamen bağlıydım ekonomik anlamda üniversite okumam gerekiyordu ve kesinlikle o masrafları tek başıma karşılayamazdım düşüncem buydu. ve onlara söylemedim hala söylemedim bu yüzden hormon tedavisine başlamış değilim, ancak kendimi ekonomik olarak özgür hissettiğim ilk gün onlara söyleyeceğim buda benim söz mektubum olsun kendime burdan. şimdiyse ankara’nın ... semtinden denizli de üniversite okumaya geldim, burada çekineceğim ya da korkacağım hiç kimse yok o yüzden artık kapalı bir kutunun içine sıkışmış bir genç kız gibi değilde özgür bir kız gibi hissediyorum. her ne kadar erkek bedenine sahip olsamda..

hornette akrabana rastlamak

hornette ilkokul arkadaşına rastlamak diye bir başlıktan aklıma gelerek paylaşmak istediğim küçük saçma bir olay aslında.
sıradan bir gün yine girip bakarken (bundan 5 ay önce falan) mesajlara baktım cevap vermem gereken üslupta gelen mesajlara cevabımı verdikten sonra bakalım bi kimler gelmiş kimler gitmiş dedi iç sesim bi baktım birisi ile aramda 20 metre gösteriyor dedim kendi kendime oha amk bizim oturduğumuz muhitin 20 metre yakınında ev yoktu( aile apartmanı) neyse ben hemen baktım etrafta kimse varmı yoldan falan geçiyordur belki diye yok in cin top oynuyor. sonra konumumu kapattım hemen 2 saniye falan sürdü o korkuyla,( fotoğraf yüz vardı ama özelde yoksa fotoğraf koymuyorum zaten sürekli ip üstünde olmamak için) sonra şeytan dürttü mesaj at diye bi cesaret attım konuştuk yaşını falan öğrendim, öğrendikten sonra zaten aklıma tek bir isim geliyordu çocuklarının oluşundan yaşından sonra tamamen emin olmak için fotoğraf istedim gizliyim canım gibi bişeyler salladı biraz kahbelik yaptıktan sonra kabul etti fotoğraf attı ben o an bayılacak gibi oldum size yemin ederim zaten yaşından tahmin ediyor olmama rağmen fotoğrafı görünce şok geçirmiştim resmen kaldım 3 dakika kadar öylece,o kişi televizyonda bülent ersoy’u, kerimcan durmaz’ı,fatih ürek’i, cemil ipekçi’yi görünce etmediği hakaret ve küfür kalmayan en sevdiği programa bile çıksa o kişiler kanalı değiştiren öz ve öz amcamdı amk. ve o adi herife de yüzüne söyleyemeyip burda söyleyeceğim bir çift söz var benim yürüyüşümle el kol hareketlerimde dalga geçeceğine önce eşine ve çocuklarına sahip çık ondan sonra bana “adamlık” dersleri vermeye çalış şerefsiz..

sevişirken ezana yakalanmak

bilmiyorum neler yapılır ya da ne gibi bir diyalog geçer o an partnerler arasında ama benim naçizane görüşürüm devam etmekten yanadır:))

nedense bu konu hakkında garip şeyler görebilecekmişim gibime geeliyooor;))))

trans cinayetleri

internette translar konuşma yapıyordu yanlış hatırlamıyorsam biraz eski bi kayıt
bi trans kadın öldürülmüş ve öldüren kişi ters ilişki teklif etti erkeklik gururuma yediremedim pişmanım diyerek yırtmış ve o sırada annesi ağlayarak benim kızım ameliyat olmuştu demiş ne kadar yürek sızlatan bir olay değil mi o kişiliksize sormadı mı oradaki adalet görevlileri oğlum madem erkekliğine bu kadar düşkünsün trans kadınla ne konuşuyorsun diye adalet ya işte :)) neyse bu konuda çok doluyum bu sadece bir tanesi son mu asla değil belki bir gün benim de bir haberimi alır burada bir başlık açılır (olmaması dileğiyle) üzgünüm.

bir babanın yapabileceği en büyük şerefsizlik

en büyük şerefsizlik diye bir şey yoktur benim babamda bana karşı yapacağı her şeyi özenle seçip nasıl bi öncekinden daha iyi bir şerefsizlik yaparım diye düşünüyor sanırım

trans olmak

trans bir bireyim kimse bilmiyor, bilenlerde zaten beni hayatından sildi sadece çocukluğumdan itibaren gelişen şeyleri anlatmak istedim çünkü anlatamamak o kadar kötü ki.
ilk kız olmak istediğim zaman 6 yaşlarımdaydım hafızamda kalan en eski anı odur belki, parka gitmiştim ve sallanan kızlar vardı saçları upuzundu birden anne benim niye saçlarım böyle değil savrulmuyor dediğimi ve annemin o tokat gibi cevabı geliyor
- sen erkeksin de o yüzden..
sonrasında bu durumu çok düşündüm o zamanlar internet yoktu evimizde ki olsa da trans olmak ya da lgbt+i hakkında hiçbir bilgim yoktu yaşadığımız yer çok çok küçüktü zaten. yaşım ilerledikçe daha da artıyordu diğer kızlara özenmem ama belli etmemem gerektiğini çok iyi biliyordum doğuştan yüklenmiş bir içgüdüydü sanki bana.evde kimse yokken annemin elbiselerinden giyer makyaj yapar aynada kendime bakar neden böyle giyinemiyorum diye o sürdüğüm maskara göz kalemi hortlak gibi yapardı beni ağlarken. o zamanlar 12-13 yaşındaydım ve durumun biraz daha farkına vardım ister istemez farkediyorsun çünkü bu bedende yaşıyorsun ama aslında yaşamıyorsun sadece o bedene can veriyorsun ama can verdiğin beden senin taşıdığın kişisel özelliklerin hiçbirini fiziksel anlamda karşılayamıyor. sonrasında internette gezmeye bir sürü araştırma yapmaya başladım. kendimi en azından gay olarak gizli bi şekilde yaşayabileceğime adapte etmeye çalıştım bir kaç ay ve bu sürede hala eşcinsellik ile ilgili her şeyi araştırıyordum. ama sonrasında farkettim ki bu dizginlenebilecek bir şey değildi ya siz bir erkeğe makyaj yaptırabilir etek giydirebilir misiniz ortalığı birbirine katar bende o gömlekleri giydiğim zaman öyle oluyordum ama sesimi çıkaramıyor çok mutluymuş gibi görünmeye çalışıyordum. yaşım 15 olduğunda ergenlik devreye girince işler sandığımdan da kötü oldu çünkü bir erkek görünümüne çok daha yaklaşmıştım ama hala tam olarak erkek olarak görmüyordum kendimi içimdeki kız çocuğu sayesinde. yaşım 15-16-17 oldu ve ben 17 yaşına kadar aptal ergen erkek çocuğu gibi görünmek zorunda kaldım ve bundan nefret ederek yaptım ama tabiki tam olarak yapamadım sebebi bir kız olmamdı buna artık tamamen emindim.okulda ipne top karı gibisin gibi milyonlarca hakarete tacize şiddete maruz kaldım yolda yürürken başım eğik gezmeye başladım içimden hem kendime hemde beni kabul etmeyen bu topluma sürekli küfür etmeye başladım. ta ki artık içimdeki kız çocuğu büyümeye başladığı ana kadar içimdeki kız çocuğu büyüdü ve ergenliğe girdi diyebilirim resmen çünkü artık ağlamayı geçtim şiddeti geçtim kendimi öldürme noktasına geldim. giydiğim kıyafetler diğer kızlara hayranlık içinde bakışlarım neden ben böyle değilim diye iç geçirişlerim iyice bastırmaya başladı. ve kendime sordum olduğun gibi ölmek mi istiyorsun hissettiğin gibi yaşamak mı istiyorsun dedim, ardından gardırobumu tamamen boşaltıp içindekileri attım tabi ki daha reşit olmadığım için ve aileme durumu açıklayamadığım için dolabımdaki erkeksi kıyafetleri atıp yerine feminen kıyafetler değil de unisex tercih ettim ve daha çok kendimi yansıtan renkler giymeye başladım gri siyah gibi renklerden kurtulup küçükken istediğim tozpembe sweeti ilk giydiğim anı ölen kadar hiçbir güç aklımdan çıkaramayacak buna eminim. slim fit pantolonlar giymeye başlamıştım belki bunlar zaten olması gereken şeylermiş gibi gelebilir size ama ben ve diğer kardeşlerim (4 erkek kardeşiz) tamamen erkeksi kıyafetler ve aralarında bir tek ben öyle durunca garipmiş gibi hiçbir zaman izin vermemişlerdi istediğim gibi giyinmeme. babam annem bana sormaya başladı neden eskisi gibi giyinmiyorsun vs vs vs babam hakaret etti bir sürü annem biraz daha frenleyici taraf olmaya çalıştı en azından denemişti ve bu bile bana bir fırsat yaratmıştı anneme daha yakın hissetmem için bu konuda. neyse gardırop sorunu bir şekilde çözüldü ya da ben artık duymamaya başladım hakaretleri.
ilerlemek istiyordum daha çok ama aileme tamamen bağlıydım ekonomik anlamda üniversite okumam gerekiyordu ve kesinlikle o masrafları tek başıma karşılayamazdım düşüncem buydu. ve onlara söylemedim hala söylemedim bu yüzden hormon tedavisine başlamış değilim, ancak kendimi ekonomik olarak özgür hissettiğim ilk gün onlara söyleyeceğim buda benim söz mektubum olsun kendime burdan. şimdiyse ankara’nın ... semtinden denizli de üniversite okumaya geldim, burada çekineceğim ya da korkacağım hiç kimse yok o yüzden artık kapalı bir kutunun içine sıkışmış bir genç kız gibi değilde özgür bir kız gibi hissediyorum. her ne kadar erkek bedenine sahip olsamda..

istanbul'da olup sevişmeyen erkek

amaç sevişme olursa bulunmaz bence amaç;
saygı duyup değer verdiğini belli etmekte her kesim için:))(bana bunları yapmadılar ama ben yinede vurdurdum)

memleketinde efendice takılan gayin istanbul'a gelince amı götü dağıtması

üniversite için istanbul düşünen birisi olarak dağıtmak olmadığını düşünüyorum şimdiye kadar yaşadığım çevrede aile baskısı,toplum baskısı yürürken arkandan laf atan kekolar, yolda sesini çıkarmayıp anlımda fahişe yazıyormuşcasına karanlık bi sokakta ilişki teklif edilmesinden sıkılmış biriyim tabi ki bu baskı türkiye’nin her yerinde vardır mutlaka ama şimdi erzurum’la istanbul’u kıyaslayamayız istanbul türkiye de en rahat edebileceğimiz yer diye düşünüyorum dağıtmak denince de bana göre kişiden kişiye değişir hayalleri vardır yapmak isteyip yapamadığı şehri yüzünden etrafı yüzünden, içindekileri çıkarır kimi dağıtır kimi çılgınlaşıp gösterip elletmez(ben) ;)

bir babanın yapabileceği en büyük şerefsizlik

en büyük şerefsizlik diye bir şey yoktur benim babamda bana karşı yapacağı her şeyi özenle seçip nasıl bi öncekinden daha iyi bir şerefsizlik yaparım diye düşünüyor sanırım

trans cinayetleri

internette translar konuşma yapıyordu yanlış hatırlamıyorsam biraz eski bi kayıt
bi trans kadın öldürülmüş ve öldüren kişi ters ilişki teklif etti erkeklik gururuma yediremedim pişmanım diyerek yırtmış ve o sırada annesi ağlayarak benim kızım ameliyat olmuştu demiş ne kadar yürek sızlatan bir olay değil mi o kişiliksize sormadı mı oradaki adalet görevlileri oğlum madem erkekliğine bu kadar düşkünsün trans kadınla ne konuşuyorsun diye adalet ya işte :)) neyse bu konuda çok doluyum bu sadece bir tanesi son mu asla değil belki bir gün benim de bir haberimi alır burada bir başlık açılır (olmaması dileğiyle) üzgünüm.
Henüz takip eden biri yok.