kolileri sıkı sıkı yapıştırmak için kullanılan yapışkan şerit. taşınırken ideal ya da partneri domuz bağıyla bağlayıp deli gibi sikerken ağzını kapamak için olası.

ayrılınan elemana göre değişir bir kere. eğer eleman olmadık kıskançlıklarla sizi ilişkinizden soğutan, asla güvenmeyen paranoyak türden bişiyse kesin git-gelli bir ilişkidir bu ve peryodik olarak birkaç ayda bir terkediliyorsunuzdur demektir. ve bu durumda elinizi çabuk tutun... bu git-gel dönemi arasında ne götürürseniz kardır. valla bak, hemen yatıverin birileriyle, yeni birkaç numara öğrenin, başka sahalarda top koşturun. herşey kişisel gelişim için. sevgiliniz olacak denyo ağlak zırlak geri döndüğünde bunlardan ona asla bahsetmeyin. kudursun ibne merakından. ama öğrendiklerinizi de ona göstermekten çekinmeyin. iki kat kudursun.* bu elemanla nihayi sona gelindiğinde zaten geri dönüp baktığınızda üzülecek birşey bulamazsınız. biraz polyannacılık yaparsanız geçen zamana bile acıma hissiniz geçer...

ha ama ayrılınan eleman cidden sevilen ve bu sevgiyi hak eden cinstense ve içiniz ciddi ciddi yanıyorsa: (bkz: yedi tepe istanbul)

"iyice kanat ki, acısından büyümesin aşk..."

en sevilen başlıklardan biridir. her sözlükte mutlaka bir adet var. hoş geldin forum dostu yazar.

hoşlantı sayıları diye bir şey olsaymış cevap verebilirdim belki... ama aşk tanımlaması yapmam mümkün değil. o yüzden dana gözü (0)

benim o salak. az mı mozart'tan* türkü çığırmadım tey tey.

orta okulda hoşlandığım* çocuğa haftalarca psikolojik baskı yaparak* ulaştığım hedef. sonunda okul tuvaletinde açmıştı, hatta dokundurmuştu.
eski günler...

ihtiyacı olan biri.

(bkz: the away days)
(bkz: sattas)
(bkz: büyük ev ablukada)
(bkz: bubituzak)

öncelikle özgürlük mücadelesi denince akla ilk kürtlerin ve pkk'nın gelmesi bir kürt olarak beni onure etti. özgürlük,insanlığın en önemli bir hakkıdır çünkü,fakat bu hakkı savunabilecek taraf çok azdır ve görüyorum ki bizden başka kimse bu hakkı aramıyor. diğer konuya gelince;ölülerimizi yarıştırmak gibi çirkinliklere girişmemiz çok yanlış. rütbeli de olsa sivil de olsa hepsi birer can taşıyor. ''benim polisim/askerim öldü senin sokakta ki vatandaşın ölse nolur'' gibi iğrenç düşünceler içinde olmanız sizi insan yapmaz aksine insanlıktan çıkarır -ki çıkartı da. sanıyor musunuz ki rütbelilerin hepsi türk? yok mu içinde kürtler? yok mu pkk'nın içinde türkler? ölüsevicilerden olmayı bıraktığınızda ve ölen tarafların ırkına/mezhebine bakmadan vicdanınız sızladığında insandan sayın kendinizi.

ortamlarda etçilim diyorsun ama yemediğin sebze kalmamış.

(bkz: bu kadar yalnız kalmak için ne yaptım)