yazarların değersiz olduğunu anladığı an

ayı sözlük'e intihar edeceğimi yazdığımda herkesin bana fikir vermeye çalıştığını gördüğümde değersiz olduğumu anlamıştım.
doğum günümde olmuştu bu sene zaten bi ton sorunum var aile para pul baskı yiyiorum evden çıkmak sürekli iş ev iş evde mekik dokudum...facebookta intagramda millet ne oldum delisi olmuş gezmeler tozmalar resimler selfiler...27 aralık günü facebooka baktım kimse bişey yazmamış yha dedim boşver illaki hatırlayan gören yazan olur yok arkadaş kimse bir sikim yazmamış bana ben böyle parti olsun çoşalım değil değerli biri olduğumu hissetmek istiyorum bu dünyadaki insanlardan çok sıkıldım intihar diye değil yoruldum...profil resmimi değiştirdim sinyal yok kimseden...aha o gün sağolsun ayı sözlükten bi kaç yazar arkadaşım tanımıyorum yada tanıdğım çok sağolsunlar bana yazdı moral olsun diye minnettarım....ama insanlara karşı soğudum ahanda sol yanımdan bir parçayı söktü sikip attılar...en komiği annem babam ailem bile unutmuşlardı al bide burdan yak arkadaş zaten hiç umursamadılar abartmıyorum...
nihilizm ile tanışmaktır.

ahlakın, dinin, tanrının, toplumun, kuralların, aile kurumunun, kutsalların bir anlamının olmadığını öğrenmektir. hayatın, nesnelerin, kişilerin, kurumların, her şeyin bir anlamının olmadığını öğrenmektir.
"hayata biz anlam katarız" sözünün yalan olduğunu, özel bir kar tanesi olmadığını ve şu anda bile çürümekte olduğunu fark ettiğin andır.

küçük, kapalı bir kutu içerisinde kendimizi "önemli" sanıyoruz ama değiliz. her nefeste ölüyoruz, yavaş yavaş ve her seferinde daha fazla.
birine hakkettiğinden fazla değer verdiğimi farkettiğim anla aynı ana denk gelir.